Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2018

Φράγμα Κρεμαστών




Ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ του 1964, που παρουσιάζει, με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, όσο και εντυπωσιακές λήψεις, όλα τα στάδια κατασκευής της σήραγγας και τις διαδικασίες εκτροπής του ποταμού από εργοτάξια της ΔΕΗ, προκειμένου να κατασκευαστεί η τεχνητή λίμνη Κρεμαστών και ο υδροηλεκτρικός σταθμός.
Το ανήρτησε ο φίλος, Κυριάκος Γκλεζάκος.





Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018

Άγιος Δημήτριος Αγρινίου



Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου είναι ο πρώτος ενοριακός ναός στο Βραχώρι.
Από το 1664, όταν κάποιος έμπαινε στην πόλη, από την νότια πύλη, στα δεξιά του συναντούσε τον πετρόκτιστο Ναό των Ρωμιών, τον Άγιο Δημήτριο.



Δίπλα από το Ναό, μπορούσε κάποιος να ξαποστάσει στον ίσκιο του θεόρατου πλάτανου που βρισκόταν μεταξύ του Αγίου Δημητρίου και του κοιμητηρίου των Ρωμιών. 
Από το χτίσιμο του νέου Ναού

Κάτω από τις ρίζες του πλάτανου κυλούσε γάργαρο νερό που κατέληγε σε φημισμένο πηγάδι. Στις ρίζες του όμως  χύθηκε άφθονο αίμα μαρτύρων και ηρώων, γιατί ήταν τόπος εκτέλεσης.


Από το χτίσιμο του νέου Ναού
Αρχείο Μέλπως Ιωσηφίδου

Κατά την επανάσταση του Αλέξη Ορλόφ, το 1770,  οι Τούρκοι εκτέλεσαν εκεί τον Αντώνη Παπαντώνη από τον Μαχαλά (Φυτείες), τον Γεώργιο Φαταούλα και τον Αναστάση Παπασταμάτη (Φυτείες), τον Πάνο Μαυρομάτη και τον Γεωργάκη Μαυρομάτη,  προύχοντες της Κατούνας.

Από το χτίσιμο του νέου Ναού

Το 1786 εκτελέστηκαν με απαγχονισμό και τρεις Πελοποννήσιοι έμποροι, οι νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος και Άγνωστος.

Ο παλιός ναός με κάποιες αλλαγές και προσθήκες έφτασε μέχρι το 1952. Εκείνη τη χρονιά θεμελιώθηκε και ο νέος Ναός, που εγκαινιάστηκε το 1973.

Από το χτίσιμο του νέου Ναού

 Ο Ναός γιορτάζει τον Άγιό του κάθε χρόνο στις 26 Οκτωβρίου.
Παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου είναι ο Ναός της Ευαγγελιστρίας που βρίσκεται στην οδό Παπαϊωάννου.




~~~~~~~~~~~~~~~

Δίπλα στον Ναό του Αγίου Δημητρίου, υπάρχει ένας ναΐσκος, ένα μικρό παρεκκλήσι. Σε εκείνο το σημείο βρέθηκαν τα λείψανα του Αγίου Νεομάρτυρα Ιωάννη του εκ Κονίτσης και εν Βραχωρίω μαρτυρήσαντος.


Ο Άγιος Ιωάννης εκ Κονίτσης μαρτύρησε το 1814 και τα Ιερά λειψανά του βρέθηκαν το 1974. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 23 Σεπτεμβρίου.

Διαβάστε τον βίο του Νεομάρτυρα.
Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης του εκ Κονίτσης και εν Βραχωρίω μαρτυρήσαντος





Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Θυμάσαι....


Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι αυτά είναι τα καλύτερά σου χρόνια;
Πόσα θα έδινα να χτυπήσει το κουδούνι ακόμα μια φορά για μένα….



Θυμάσαι την μπλε ποδιά;
Την πρώτη φορά μετά το καλοκαίρι στο προαύλιο; «…πόσα παγωτά έφαγες;….πόσα μπάνια έκανες;….»
Την πρωινή προσευχή και την έπαρση σημαίας;
Τον διπλανό  σου στο θρανίο;
Τον μεγάλο μαυροπίνακα;
Το βρεγμένο σφουγγάρι;
Την ημερομηνία πάντα γραμμένη πάνω στον πίνακα;




Θυμάσαι;
Θυμάσαι τους χάρτες της γεωγραφίας στους τοίχους της αίθουσας;
Τους ήρωες της επανάστασης  στους τοίχους;
Τα μεγάλα ξύλινα πράσινα θρανία;
Την μυρωδιά του καινούριου βιβλίου;
Το τετράδιο αριθμητικής με τα κουτάκια;
Το φυτολόγιο;
Το τετράδιο καλλιγραφίας;





Θυμάσαι;
Θυμάσαι τις γυμναστικές επιδείξεις;
Την άσπρη ελβιέλα με λευκό σοσονάκι;
Το στήσιμο για την φωτογραφία με τον χάρτη από πίσω;
Την ομαδική φωτογραφία με την δασκάλα στην κορυφή;
Το ενδεικτικό;
Τις εκδρομές; «θέλουμε εκδρομή!! Θέλουμε εκδρομή!!».... «Τα περάσαμ’ όμορφα, όμορφα, όμορφα…»  «…κι αν μας αγαπάτε να μας ξαναπάτε…»




                                          Θυμάσαι;
Θυμάσαι που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τις παρομοιώσεις από τις μεταφορές;
Την προπαίδεια;
Την έκθεση κάθε Δευτέρα;
Το σήκωμα στον πίνακα για να πεις το μάθημα απ’ έξω;
Το δάχτυλο ψηλά;  «κυρία, κυρία…»
Εκείνο το… «να γράψεις 100 φορές τη λέξη …..»




Θυμάσαι;
Θυμάσαι τις τούρκικες τουαλέτες;
Τις βρύσες στην σειρά;
Που όταν έβρεχε κάναμε διάλειμμα στους διαδρόμους;
Το κρέμασμα  στην μεγάλη καγκελόπορτα στα διαλλείματα για να αγοράσεις  κουλούρι;




Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι αυτά είναι τα καλύτερά σου χρόνια; Και δεν τους πίστευες…

Πόσα θα έδινα να χτυπήσει το κουδούνι μια φορά ακόμα για μένα;;;  Πόσα…. 


Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Οι πρόσφυγες



«…Βαπόρια φτάναν το ένα πίσω απ' τ' άλλο, και ξεφόρτωναν κόσμο, έναν κόσμο ξεκουρντισμένον, αλλόκοτο, άρρωστο, συφοριασμένο, λες κι έβγαινε από φρενοκομεία, από νοσοκομεία, από νεκροταφεία.
Έπηξαν οι δρόμοι, το λιμάνι, οι εκκλησίες, τα σχολειά, οι δημόσιοι χώροι. Στα πεζοδρόμια γεννιόνταν παιδιά και πέθαιναν γέροι. 
Ενάμισυ εκατομμύριο άνθρωποι βρεθήκανε ξαφνικά έξω απ' την προγονική τους γη…
Παράτησαν περιουσίες, τον καρπό στα δέντρα και στα χωράφια, το φαΐ στη φουφού, τη σοδειά στην αποθήκη, το κομπόδεμα στο συρτάρι, τα πορτραίτα των προγόνων στους τοίχους. Και βάλθηκαν να τρέχουν, να φεύγουν κυνηγημένοι απ' το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου.

Προσφυγόπουλα στο Αγρίνιο 1930
Έρχεται μια τραγική στιγμή στη Ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του, το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά.
Άρπαξαν οι άνθρωποι βάρκες, καΐκια, σχεδίες, βαπόρια, πέρασαν τη θάλασσα σ' έναν ομαδικό, φοβερό ξενητεμό. Κοιμήθηκαν από βραδίς νοικοκυραίοι στον τόπο τους και ξύπνησαν φυγάδες, θαλασσοπόροι, άστεγοι, άποροι, αλήτες και ζητιάνοι στα λιμάνια του Πειραιά, της Σαλονίκης, της Καβάλας, του Βόλου, της Πάτρας… 
Ενάμισυ εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπάρκαραν στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: 
"Πρόσφυγες!" 
Πού ν' αποκουμπήσουν οι πρόσφυγες; Τι να σκεφτούν; Τι να ξεχάσουν; Τι να πράξουν; Πού να δουλέψουν; Πώς να ζήσουν;…» 
                                                                                            (Διδώ Σωτηρίου, "Οι Νεκροί περιμένουν").






 Τον Αύγουστο του1922, μετά την ήττα του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, χιλιάδες πρόσφυγες πέρασαν στην Ελλάδα.


 Ένα σημαντικό μέρος των προσφύγων που κατέφυγαν στο Αγρίνιο κατάγονταν από τις πόλεις, τις κωμοπόλεις, τα χωριά και τους οικισμούς της Ερυθραίας Χερσονήσου. Απέναντι από το νησί Χίος, βρίσκεται η Ερυθραία Χερσόνησος και στην δυτική της ακτή ήταν η πόλη Ερυθραία. Για το λόγο αυτό και ο τρίτος προσφυγικός συνοικισμός, εδώ στο Αγρίνιο, ονομάστηκε «Νέα Ερυθραία».
Στο Αγρίνιο οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν σταδιακά από το 1922 έως και το 1924. Ο λόγος που επιλέχθηκε το Αγρίνιο, ήταν ότι τους ήταν κάπως γνωστός τόπος, αφού από τον πρώτο κιόλας διωγμό του 1914, ορισμένοι πρόσφυγες είχαν εγκατασταθεί εδώ.
 Ο προσφυγικός αυτός πληθυσμός χαρακτηριζόταν όχι μόνο από οικονομικές και κοινωνικές διαφορές, αλλά και από πολιτιστικές και γλωσσικές ιδιαιτερότητες.
Έφτασαν εδώ όπως και σε όλη την Ελλάδα σε τραγική κατάσταση.
Οι περισσότεροι είχαν εγκαταλείψει βιαστικά τα σπίτια τους, φέρνοντας μαζί τους ελάχιστα ή και κανένα κινητό αγαθό.
Εγκαταστάθηκαν σε παράγκες στην πλατεία Μπέλλου, στο κτήμα του Στάϊκου-Χατζόπουλου (σημ. Πάρκο) και στην πλατεία Τσακανίκα (σημ. Παιδικό Σταθμό).


"Τα Προσφυγικά Καλύβια"


Το 1923 κατασκευάζονται τα πρώτα πρόχειρα στεγάσματα,  τα «Προσφυγικά Καλύβια» όπως τα έλεγαν, στα δυτικά του Αγρινίου, πριν τον Άγιο Κων/νο, και μεταφέρονται οι περισσότεροι  εκεί.
Αργότερα χτίστηκε ο συνοικισμός που ονομάστηκε «Άγιος Κων/νος»


Ο δεύτερος προσφυγικός συνοικισμός


Το 1930 επισκέφτηκε το Αγρίνιο ο τότε Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Τότε εξήγγειλε την ίδρυση τρίτου συνοικισμού,τον οποίο μάλιστα και θεμελίωσε και τον ονόμασε «Νέα Ερυθραία».(διαβάστε σχετικά εδώ)
Αργότερα για να αποκατασταθούν και άλλοι πρόσφυγες, χτίστηκαν κι άλλα σπίτια που διανεμήθηκαν σε προσφυγικές οικογένειες αλλά και σε Αγρινιώτες. Αυτά χτίστηκαν στο κτήμα των αδελφών Σωτηρόπουλου.


Η περιοχή του Αγίου Κων/νου το 1930.( Μουσείο Μπενάκη)


Μικρά και στενάχωρα τα σπίτια των προσφύγων, αλλά πάντα περιποιημένα με τις μικρές αυλές τους καταπράσινες, με τους ασπρισμένους τενεκέδες γεμάτους λουλούδια. Εργατικοί και δραστήριοι, δούλεψαν στα καπνοχώραφα και στις καπναποθήκες. Στέριωσαν, πρόκοψαν και συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη του Αγρινίου.


Οικογένεια Τσελεπίδη στα Προσφυγικά το 1926

Στοιχεία Αγίου Κων/νου

12/07/1929 - Σύσταση της Κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου με την απόσπαση του οικισμού Άγιος Κωνσταντίνος από το Δήμο Αγρινίου και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας.
22/07/1929 - Η Κοινότητα καταργείται και συνενώνεται με το Δήμο Αγρινίου.
26/09/1946 - Σύσταση της Κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Άγιος Κωνσταντίνος από το Δήμο Αγρινίου και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας.
30/08/1994 - Η Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου αναγνωρίζεται σε Δήμο Αγίου Κωνσταντίνου.
04/12/1997 - Ο Δήμος καταργείται και συνενώνεται με το Δήμο Αγρινίου.


Μέχρι το 1939 Πρόεδρος της Κοινότητας ήταν ο Ιωάννης Μαυρογιάννης. Ακολουθούν οι Ιορδάνης Ξανθόπουλος, Λάζαρος Σπυρίδης, Βασίλειος Πλωματόπουλος, Παναγιώτης Κράλης, Διομήδης Ευθυμίου, Ιωάννης Πλατάνης, Βασίλειος Λαμπράκης, Παναγιώτης Κράλης (β’ φορά ), Ιωάννης Αρβανιτόπουλος, Ανδρέας Ψωμιάδης.




Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Λαογραφικός χορευτικός όμιλος της ΓΕΑ

Ο Χρήστος Αλβανός μας έστειλε, στην σελίδα μας στο facebook, τις παρακάτω φωτογραφίες από τον λαογραφικό χορευτικό όμιλο της ΓΕΑ του 1965.



Συγκεκριμένα γράφει:
 "Ο Λαογραφικός χορευτικός όμιλος της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου,(ΓΕΑ) ιδρύθηκε το σχολικό έτος 1964-1965.Οι συμμετέχοντες ήταν μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου-Λυκείου.
Χοροδιδάσκαλος των Παραδοσιακών Χορών ήταν ο καθηγητής φυσικής αγωγής από την Ναύπακτο κ. Αθανάσιος Καραγιώργος. Ο παραπάνω καθηγητής υπήρξε μέλος του Λαογραφικού ομίλου της Δώρας Στράτου.
Ο λαογραφικός χορευτικός όμιλος της ΓΕΑ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη πλατεία Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια των Παπαστρατείων εκδηλώσεων στις 16 Μαΐου 1965.
Τις εκδηλώσεις των Παπαστρατείων διοργάνωνε η ΓΕΑ με πρόεδρο τον αξιόλογο επί σειρά ετών κ. Νίκο Γράψα.
Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό μου αρχείο.

Μερικοί μαθητές και μαθήτριες που διακρίνονταν είναι:
-Χρήστος Αλβανός
-Δημήτριος Καρακώστας
-Δημήτριος Γρανίτσας
-Λεωνίδας Δόβας
-Βαρβάρα Ζαχαροπούλου
-Χρυσούλα Πετρίδη
-Ευθυμία Κακαβιά"






Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Πλατεία Δημάδη


1985
και τότε στην θέση της πλατείας βρισκόταν το γηπεδάκι της Γ.Ε.Α., το μονοπώλιο και μικρά μαγαζιά επί της Σκαλτσοδήμου.


1998
και όλα τα παραπάνω έχουν γκρεμιστεί. Μόνο ο τεράστιος φοίνικας έχει μείνει στην θέση του.


  
1999
Τα έργα για το τριόροφο υπόγειο πάρκινγκ και την διαμόρφωση της πλατείας έχουν αρχίσει.


 2001 - 2002
Τα έργα βρίσκονται σε εξέλιξη








Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Οι πρόσφυγες


...για το Λαϊκό Φαρμακείο

Το Λαϊκό Φαρμακείο


Το 1933 η "Γενική Ένωση Προσφυγικών Συνοικισμών Αγίου Κωνσταντίνου Αγρινίου και πέριξ" με έγγραφό της προς τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ζητά την επαναλειτουργία του Λαϊκού Φαρμακείου (πρώην προσφυγικού), το οποίο κατήργησε ο τότε Υπουργός Πρόνοιας  Σωτήριος Γκοτζαμάνης.




Πηγή : Μουσείο Μπενάκη, 
Αρχείο Ελευθερίου Βενιζέλου.




Share

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Το αρχαίο Αγρίνιο




Μία συνέντευξη του αείμνηστου συγγραφέα και λαογράφου Γεράσιμου Παπατρέχα το 1993 στον δημοσιογράφο Βαγγέλη Παπαδόπουλο.

Το ανήρτησε ο Γιάννης Γιαννακόπουλος.





Share 
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

Ανασκαφή για το αρχαίο Αγρίνιο

από τον αρχαιολόγο Ιωάννη Μηλιάδη
1927-1928




Το καλοκαίρι του 1927, ο αρχαιολόγος Ιωάννης Μηλιάδης, άρχισε ανασκαφές  για την εύρεση της αρχαίας πόλης του Αγρινίου.
Η θέση του αρχαίου Αγρινίου, ενώ αρχικά κατά την άποψη του ιστορικού Bazin προσδιορίζονταν κοντά στο χωριό Σπολάιτα -άποψη που ισχυριζόταν ο  και ο Woodhouse- αμφισβητήθηκε από τον ιστορικό F. Noack. Ο Noack ισχυριζόταν ότι η θέση της αρχαίας πόλης ήταν κοντά στο Ζαπάντι.




Ο Μηλιάδης μετά τις ανασκαφές τοποθετεί το αρχαίο Αγρίνιο τρία ακριβώς χιλιόμετρα ΒΔ της σημερινής πόλης.
Διαβάστε την αναφορά του Μηλιάδη στα πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας του 1928. 






Share




Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Κώστας Τάκος



Ένας πολυσύνθετος ποδοσφαιριστής 
υψηλού επιπέδου


Μεταξύ των εκλεκτών μελών του ανανεωμένου Δ/Σ της ΠΑΕ Παναιτωλικός από την περίοδο 2017 – 18 είναι και ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του σωματείου μας ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΚΟΣ. Για μια ακόμη φορά ο πρόεδρος του Παναιτωλικού Μάκης Μπελεβώνης δείχνει τον σεβασμό και την εκτίμηση με τα οποία περιβάλλει τον σύλλογό μας, των παλαιμάχων.
Ο Κώστας Τάκος έλαμψε ως παίκτης με την κίτρινη φανέλα την οποία τίμησε για 16
ολόκληρα χρόνια, κατά τα οποία έγραψε στο ποδοσφαιρικό βιβλίο του σωματείου μας τις δικές του λαμπρές σελίδες.
Κώστας Τάκος. Για αρκετά χρόνια αρχηγός του Παναιτωλικού κατά τη δεκαετία του ‘80. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1955. Ξεκίνησε από τα παιδικά τμήματα του Παναιτωλικού ως πλάγιος αμυντικός, όπου ξεχώρισε για την ταχύτητα, το πάθος και την άριστη τεχνική του κατάρτιση. Διανύοντας τον 17ο χρόνο της ηλικίας του, κατά την ποδοσφαιρική σαιζόν 1972 –1973, προπονητής στον Παναιτωλικό ήταν ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής του ΠΑΟ Ζαχαρίας Πιτυχούτης. Έχω ακόμα στο μυαλό μου την εικόνα του Κώστα που στο ξεκίνημα αυτής της σαιζόν τον καλωσορίσαμε στα αποδυτήρια σαν μέλος της ανδρικής ομάδας. Μια ευγενική φυσιογνωμία, ένα ωραίο αθλητικό στυλ που με τα πλούσια ξανθά μαλλιά του είχε μεγάλη ομοιότητα με τον εν ενεργεία τότε Γερμανό μπακ της Μπαγερν Μονάχου ΦΟΓΚΤΣ. Την περίοδο αυτή ο Παναιτωλικός ανέβηκε αήττητος στη Β’ Εθνική, από την οποία είχε υποβιβαστεί την προηγούμενη χρονιά από … άγνοια κανονισμών της διοίκησης. Ο δεξιοπόδαρος Κώστας Τάκος παρά το νεαρό της ηλικίας του έπαιξε σε αρκετούς αγώνες τη σαιζόν αυτή πότε σαν μπακ δεξί – βασική του θέση – πότε σαν έξω δεξιά όταν το επέβαλλαν οι συνθήκες. Ο νεαρός είχε τέτοιο ποδοσφαιρικό «θράσος» που γρήγορα άρχισε να διεκδικεί και να απαιτεί – δικαίως – τη θέση βασικού. (Από την επόμενη χρονιά και για 15 χρόνια πήρε στο … σπίτι του τη φανέλα με το νούμερο 2).




Ρώτησα τον Κώστα τι θυμάται από την πρώτη του επαφή στα αποδυτήρια με τους 
παίκτες της ανδρικής ομάδας. Μου απάντησε: «Με συγκίνησε πάρα πολύ η θερμή υποδοχή, ιδιαίτερα από εσάς τους μεγαλύτερους σε ηλικία». Μου είπε ακόμα «εντυπωσιάστηκα που οι καρδιές όλων σας χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό».

Ο Κώστας είχε πολλές ποδοσφαιρικές αρετές. Γρήγορη αντίληψη, σκέψη και ταχύτατη αντίδραση. Ένας συνδυασμός που υπάρχει σε αμυντικούς ποδοσφαιριστές μεγάλης κλάσεως, γι αυτό και είναι ελάχιστες οι φορές που τέτοιοι ποδοσφαιριστές ανακόπτουν με φάουλ τον αντίπαλο. Ήταν πραγματικά ένας μοντέρνος μπακ, με ταχύτατες προωθήσεις και σε συνδυασμό με την πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση, ελίσσονταν με μεγάλη άνεση με την μπάλα στα πόδια., δημιουργώντας πανικό στους αντιπάλους. Δεν ήταν βέβαια και λίγες οι φορές που σκόραρε.
Την περίοδο 1974 – 75 που ο Παναιτωλικός ανέβηκε στην Α’ Εθνική ο 19χρονος Κώστας Τάκος ήταν από τους βασικούς συντελεστές της ανόδου, παρ’ όλο που από τη σαιζόν αυτή άρχισαν να έρχονται με μεταγραφή στον Παναιτωλικό πολλοί σπουδαίοι Μακεδόνες ποδοσφαιριστές, επιλογές του προπονητή της ανόδου Γιώργου Χασιώτη. Ο Κώστας συνέχισε να είναι μεταξύ των βασικών μας στελεχών και στις δύο επόμενες σαιζόν – 1975-76 και 1976-77 – που ο Παναιτωλικός συμμετείχε στην κορυφαία κατηγορία του Ελληνικού πρωταθλήματος, την Α’ Εθνική.
Ο Κώστας ήταν άτυχος και δεν έγινε συμπαίκτης του Διονύση Τσάμη – όταν αυτός μεσουρανούσε στο Ελληνικό ποδόσφαιρο με τα χρώματα της ΑΕΚ – γιατί την εποχή που η ΑΕΚ ζητούσε τον Κώστα επίμονα, είχε φύγει με μεταγραφή από τον Παναιτωλικό για τον ΠΑΟΚ ο Χρίστος Δημόπουλος και η διοίκηση δεν θέλησε να δώσει ταυτόχρονα δύο βασικότατα στελέχη της ομάδας.

Προς το τέλος της καριέρας του αποτέλεσε τον εγκέφαλο της άμυνας του Παναιτωλικού μας, αφού αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία στη θέση του Λίμπερο. Κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 1987, κλείνοντας μια λαμπρή 16χρονη καριέρα.



Ο Καταξιωμένος στην Αγρινιώτικη κοινωνία, για την ευγένεια και το ήθος του Κώστας Τάκος μου μίλησε και για τον άνθρωπο που «ανέστησε» τον Παναιτωλικό, τον ευεργέτη του Αγρινίου ΦΩΤΗ ΚΩΣΤΟΥΛΑ – δικά του τα λόγια και οι χαρακτηρισμοί – που 12 χρόνια τώρα χωρίς να υπολογίζει κόπο και χρήματα χτίζει μεθοδικά την προσωπικότητα και το μέλλον αυτού του περήφανου και χωρίς εξαρτήσεις σωματείου, για το οποίο τόσο μεγάλη υπερηφάνεια νιώθουν όλοι οι Αιτωλοακαρνάνες και μη φίλαθλοι. Ένα σωματείο καταξιωμένο από όλη τη φίλαθλο Ελλάδα.
Η Συζήτησή μας έκλεισε με τα παρακάτω λόγια του: «Χάρηκα πάρα πολύ και με συγκίνησε η ενωτική ατμόσφαιρα – μετά από πολύ καιρό – της οικογένειας του Παναιτωλικού μας που κυριάρχησε στο ξεκίνημα της φετινής περιόδου, στον εντός έδρα αγώνα με τον Ατρόμητο Αθηνών. Χάρηκα διπλά γιατί το σύνθημα – κάλεσμα της διοίκησης «μαζί με ΕΣΕΝΑ!» είχε τόσο μεγάλη απήχηση».
Είναι σίγουρο ότι ο Παναιτωλικός θα ωφεληθεί πολύ από την ενεργοποίηση του Κώστα Τάκου στο Δ/Σ της ΠΑΕ

Βασίλης Σταρακάς
Παλαίμαχος ποδοσφαιριστής 
του Παναιτωλικού



Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~