Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Εφηβικά συγκροτήματα



1977
Κινηματογράφος "Άνεσις"
Σχολική εκδήλωση στο τέλος της χρονιάς.
Το πρόγραμμα ήταν χωρισμένο σε δύο μέρη, στο λαϊκό και στο μοντέρνο.





Στο συγκρότημα, που εμφανίζεται στην σκηνή, στο λαϊκό μέρος, παίζουν οι μαθητές :
  • Βαγγέλης Βλάχος : μπουζούκι
  • Πάνος Ραυτογιάννης : drums
  • Γιώργος Μήτσου : κιθάρα, φωνή
  • Λάζαρος Σαρισαβίδης : μπάσο
  • Κουτσουβέλης Σπύρος : φωνή




Στο μοντέρνο μέρος, οι μαθητές που έπαιξαν, ήταν οι :
  • Βαγγέλης Βλάχος : κιθάρα
  • Φώτης Βλάχος : μπάσο
  • Πάνος Ραυτογιάννης : drums
  • Γιώργος Μήτσου : κιθάρα, φωνή
  • Λάζαρος Σαρισαβίδης : φωνή




Ευχαριστώ πολύ τον Λάζαρο Σαρισαβίδη 
για την παραχώρηση των φωτογραφιών.



Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Μιχάλης Κούσης

Στις 24 Μαΐου του 2005 έφυγε από τη ζωή ο μεγαλύτερος Έλληνας Μαραθωνοδρόμος.
Ο Μιχάλης Κούσης.




Ο Μιχάλης Κούσης ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες δρομείς μεγάλων αποστάσεων και ο μεγαλύτερος σύγχρονος μαραθωνοδρόμος της χώρας.

Γεννήθηκε το 1953 στο Αγρίνιο και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό χάρην του μεγαλύτερου αδερφού του, Κώστα,ο οποίος ήταν ήδη αθλητής και παρακίνησε και τον μικρό Μιχάλη να ασχοληθεί.
Ξεκίνησε ως αθλητής της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου με προπονητή τον καθηγητή φυσικής αγωγής Γρηγόρη Μπενέκα.

Πολύ γρήγορα έγινε μέλος της Εθνικής ομάδας,με τη φανέλα της οποίας έτρεχε από το 1971 έως το 1987. Έλαβε μέρος σε 3 διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων (το 1976, το 1980 και το 1984) και αναδείχτηκε πολλές φορές πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης σε μεγάλες αποστάσεις και στο μαραθώνιο.

Μεγάλη στιγμή ήταν και το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε το 1979 στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ της τότε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, όταν και βρέθηκε κοντά στο παγκόσμιο ρεκόρ. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε και σαν καλύτερος αθλητής όλων των αγωνισμάτων από τον ΠΣΑΤ.
Ο Μιχάλης Κούσης πέθανε αιφνίδια στις 24 Μαΐου του 2005 από ανακοπή καρδιάς ενώ έκανε την καθιερωμένη του προπόνηση στο δάσος του Σέιχ Σου της Θεσσαλονίκης.



«Ο Μιχάλης είχε τρομερή ανθεκτικότητα,"Stamina"» , όπως έλεγε και ο γέρο Ιγκλόι για τον αγρινιώτη αθλητή. «Αγαπούσε με πάθος το τρέξιμο και ήταν αφοσιωμένος σε αυτό». Μ'αυτά τα λόγια περιγράφει τον Μιχάλη Κούση ο πρώτος του προπονητής, Γρηγόρης Μπενέκας.

« Ήταν τόσο το πείσμα του, ώστε σ'έναν αγώνα 3.000μ. στο Καραϊσκάκη, στην εκκίνηση, ένας άλλος αθλητής τον πάτησε στον αχίλλειο τένοντα τραυματίζοντας τον σοβαρά. Ο Μιχάλης τερμάτισε τον αγώνα ξυπόλητος ποτίζοντας το ταρτάν με το αίμα του. Μετά το τέλος του αγώνα χρειάστηκαν 20 ράμματα».




Ο Μιχάλης Κούσης έλαβε μέρος στον πρώτο του αγώνα στο Αγρίνιο, στις 26 Ιανουαρίου του 1969, σε ηλικία 16 ετών. Κέρδισε με ευκολία το Διανομαρχιακό Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου Αιτωλοακαρνανίας και έτσι ξεκίνησε τη μεγάλη του πορεία προς τις επιτυχίες. Κάτω από τις οδηγίες του Γ.Μπενέκα καταφέρνει μέσα στα επόμενα 2 χρόνια να βελτιώσει το Πανελλήνιο ρεκόρ στα 10.000 μ. εφήβων με 32΄:24΄΄ στις 26 Σεπτεμβρίου του 1971 στην Καβάλα.

Την επόμενη χρονιά πηγαίνει στην Αθήνα και εντάσσεται στην ομάδα του Ουγγροαμερικανικού προπονητή Μίχαϋ Ιγκλόϊ , ο οποίος με τη μεθοδικότητά του κατάφερε να δημιουργήσει μια χρυσή εποχή για τις ελληνικές μεγάλες αποστάσεις.

Το 1978 πέρασαν εργομετρικές εξετάσεις μ'έναν άλλο θρύλο των μεσαίων αποστάσεων , τον Φώτη Κούρτη. Με πολύ σκληρή δουλειά, όλη την προπόνηση του μαραθωνίου μέσα στο Καραϊσκάκη, απέδειξε πως μπορεί η ισχυρή θέληση και η δύναμη της ψυχής να ανατρέψει τις όποιες μετρήσεις.



Η συνέχεια ήταν εκπληκτική. Αμέτρητα πανελλήνια ρεκόρ από τα το 1500 μ. μέχρι το Μαραθώνιο. Συμμετοχές σ΄όλες τις μεγάλες διοργανώσεις με σημαντικές διακρίσεις. Μια πορεία που κράτησε σχεδόν 2 δεκαετίες χαρίζοντας ανεπανάληπτες στιγμές στους Έλληνες,

Η μεγαλύτερη ίσως στιγμή της αθλητικής του καριέρας ήταν αυτή που του πρόσφερε και μια μεγάλη απογοήτευση. Η στέρηση του Παγκόσμιου Ρεκόρ στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ της Γιουγκοσλαβίας με 2 ώρες 6΄ 53΄΄ λόγω μικρότερης διαδρομής, όπως μετρήθηκε μετά τον αγώνα. Οι διοργανωτές , οι οποίοι αρχικά δήλωναν ότι η διαδρομή ήταν σωστά μετρημένη, στη συνέχεια με νέες μετρήσεις κατέληξαν στο ότι έλειπαν 899μ. Ακόμα και έτσι βέβαια η επίδοσή του θα ήταν σίγουρα κάτω από 2 ώρες 10΄.Η επίδοση αυτή του χάρισε τη διεθνή αναγνώριση.




Σαράντα πέντε μέρες νωρίτερα είχε ξεσηκώσει χιλιάδες Αθηναίους κερδίζοντας ύστερα από 39 χρόνια την πρώτη θέση σε Βαλκανικό Μαραθώνιο. Παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή του οριστικοποιήθηκε μόλις το πρωί του αγώνα, κατάφερε να πάρει μια καθαρή νίκη ξεσηκώνοντας τα πλήθη , τόσο κατά τη διάρκεια της διαδρομής όσο και στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες της Πράγας το 1978 και ενώ βρίσκεται μέχρι το 35Ο χλμ. με το πρώτο γκρουπ, αναγκάζεται να μείνει πίσω λόγο ενός προβλήματος στο γόνατο. Καταφέρνει ωστόσο να πετύχει πανελλήνιο ρεκόρ με 2 ώρες 14΄ 41΄΄ και να καταλάβει την 10Η θέση.

Το 1980 παίρνει την 4Η θέση θέση στο Μαραθώνιο της Βοστώνης με 2 ώρες 16΄ 03΄΄. Τότε του γίνεται πρόταση από πλούσιο Ελληνοαμερικάνο να εγκατασταθεί στις Η.Π.Α. με όλα τα έξοδα πληρωμένα για να ασχοληθεί μόνο με την προπόνησή του. Όμως δεμένος στενά με την οικογένεια και τους φίλους του αρνείται να εγκαταλείψει την Ελλάδα.



Τα μακριά μαλλιά και τα γένια του αποτελούσαν μια μορφή αντίδρασης για την εποχή. Για το λόγο αυτό εγκατέλειψε τη χωροφυλακή για να πάρει μια θέση στον Ο.Τ.Ε., όπου εργαζόταν. Τελειώνοντας την αθλητική του καριέρα επέστρεψε στο Αγρίνιο και στον πρώτο του προπονητή , όπου ακολούθησε με συνέπεια το πρόγραμμα της προπόνησης. Η στάση του αυτή αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς μικρότερους αθλητές.

Ο Μιχάλης Κούσης ήταν παντρεμένος με την πρωταθλήτρια του μήκους Καλλιόπη Σούλα και απέκτησαν δύο παιδιά. Στις 24 Μαϊου του 2005 ο Μιχάλης έφυγε από κοντά μας, σε μια στιγμή που ήταν πραγματικά ευτυχισμένος.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ το αφιέρωμα της εκπομπής "Παρασκήνιο" στον Μιχάλη Κούση. Ο δρομέας αφηγείται την ιστορία της ζωής του, μιλάει για την τύχη που τον οδήγησε να ασχοληθεί με τον στίβο. Η σύζυγός του, αθλήτρια επίσης, Καλλιόπη Κούση, περιγράφει τις σκληρές και περιοριστικές συνθήκες που πρέπει να ζει ο σύζυγός της για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του αγωνίσματός του. Ο σπουδαίος αθλητής παρουσιάζει τη διαδρομή του Μαραθώνιου, ταυτόχρονα αφηγείται περιστατικά από την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό και μιλάει για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κάθε αθλητής στην Ελλάδα. Περιγράφει με συγκίνηση τις μεγάλες στιγμές που του έχει προσφέρει ο αθλητισμός.(από το 36ο λεπτό και μέχρι τέλους).

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Το ξεχασμένο «γεφύρι της καλογριάς»





Ότι απέμεινε απ’ το Βραχώρι, καταδικασμένο στη λήθη της προόδου και της αναπτυξιακής μανίας, που δεν το ισοπέδωσε, προφανώς επειδή αγνοεί την ύπαρξή του.
Οι θρύλοι, οι παραδόσεις, οι αφηγήσεις και η ιστορία δεν διέσωσαν το πανέμορφο πέτρινο γεφύρι που απ’ τα χρόνια της τουρκοκρατίας ακόμη στέκεται όρθιο, κρυμμένο καλά μέσα σε βάτα και καλάμια, εκατό μόλις μέτρα απ’ την περιμετρική, στο ύψος της σήραγγας. Και δεν υπάρχει κανείς που να έχει ακούσει κάτι γι’ αυτό, παρά μόνο κάποιοι ηλικιωμένοι άνθρωποι που θυμούνται τις αφηγήσεις από τα παιδικά τους χρόνια.
Το agrinioreport.com, με τη βοήθεια και την καθοδήγηση ενός τέτοιου ανθρώπου, έστω και με δυσκολία κατάφερε να εντοπίσει το γεφύρι, κατεβαίνοντας στο «ρέμα της καλογριάς». Εκεί ανακαλύψαμε έναν πραγματικό θησαυρό…


Το γεφύρι διεσώθη απ’ την καταστροφική «αναπτυξιακή» μανία που επεκράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες, ακριβώς επειδή η ίδια η φύση φρόντισε να το προφυλάξει. Και είναι σήμερα ένα απ’ τα ελάχιστα απομεινάρια της περιόδου εκείνης. Κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, ακόμη κι εκείνοι που τα σπίτια τους είναι σχεδόν δίπλα απ’ το ρέμα και που μπορεί να μεγάλωσαν τη γειτονιά, αγνοούν την ύπαρξή του. Γεγονός που σημαίνει ότι το ρέμα αυτό δεν καθαρίστηκε ποτέ…!!!



Αν δεν είναι έτσι και οι αρχές γνωρίζουν την ύπαρξη αυτού του πανέμορφου πέτρινου γεφυριού, …θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί αυτή η εγκατάλειψη, πως εννοούν τον πολιτισμό και την ανάδειξη της πόλης, γιατί εξαφάνισαν ένα τέτοιο διαμάντι, το οποίο μάλιστα βρίσκεται ουσιαστικά μέσα στον πολεοδομικό ιστό της πόλης, πράγμα που σημαίνει ότι θα έπρεπε να είναι σημείο αναφοράς για το Αγρίνιο.
Όπως και να’ χει, …ποτέ δεν είναι αργά! Το γεφύρι υπάρχει και ο χώρος προσφέρεται για να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες που θα αναδείξουν το σημείο ως ένα απ’ τα πιο όμορφα της πόλης. Και δεν μιλάμε για κάποια πολυδάπανη «ανάπλαση», μέσω των χρυσοφόρων προγραμμάτων. Για έναν καλό καθαρισμό του ρέματος μιλάμε, για μια ήπια διαμόρφωση του χώρου, με δυο παγκάκια, μια μικρή παιδική χαρά ενδεχομένως, ένα κιόσκι και τον αναγκαίο καλλωπισμό.


Είναι κρίμα, να έχουμε τέτοιες δυνατότητες και να μένουν ανεκμετάλλευτες. Θυμίζουμε ότι μια δεκαετία πριν, σε τυχαίο καθαρισμό ρέματος στην περιοχή του παλαιού Αγίου Χριστοφόρου και στα Δυο Ρέματα, είχαν αποκαλυφθεί δυο γεφυράκια και μια πέτρινη βρύση. Έκτοτε, η τύχη τους αγνοείται…

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Εκλογές…κάποτε στην Αιτωλοακαρνανία





7 Νοεμβρίου 1926

Οι πρώτες εκλογές μετά το 1862, που έγιναν με ψηφοδέλτιο μετά την κατάργηση του σφαιριδίου, με αποτέλεσμα να έχουμε πλήρη στοιχεία για την εκλογική δύναμη των κομμάτων. Οι εκλογές διενεργήθηκαν από τον Γεώργιο Κονδύλη, που ανέτρεψε τη δικτατορία Πάγκαλου. Στις εκλογές δεν πήρε μέρος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος προτίμησε να μείνει εκτός Ελλάδας και πολιτικής.

Πρώτευσε το Κόμμα Ενώσεως Φιλελευθέρων με επικεφαλής των Γεώργιο Καφαντάρη (31,63% των ψήφων και 108 έδρες στη Βουλή). 
Ακολούθησαν: 
Λαϊκό Κόμμα υπό τον Παναγή Τσαλδάρη (20,23% και 60 έδρες), 
Κόμμα Ελευθεροφρόνων υπό τον Ιωάννη Μεταξά (15,76% και 51 έδρες),
 Κόμμα Δημοκρατικής Ενώσεως υπό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου (6,48% και 17 έδρες), 
Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος (2,95% και 4 έδρες), 
Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων (1,82% και 2 έδρες), 
Φιλελεύθερον Προσφυγικόν Κόμμα (1,44% και 4 έδρες), 
Κόμμα Συμπράξεως Συντηρητικών (1,32% και 3 έδρες), 
Επαρχιακόν Κόμμα (1,01% και 2 έδρες), 
Συνεργατικόν Αγροτικόν Κόμμα 3 έδρες, 
Κόμμα Δημοκρατών Φιλελευθέρων (3 έδρες), 
Κόμμα Εβραϊκής Πολιτικής Ενώσεως (1 έδρα), 
Κόμμα Εθνικοφρόνων Λαϊκών (1 έδρα), 
Κόμμα Λαϊκοελευθεροφρόνων (1 έδρα) και 
ανεξάρτητοι 15 έδρες. 
Το ΚΚΕ κατέβηκε με την επωνυμία Ενιαίο Μέτωπον Εργατών - Αγροτών και συγκέντρωσε το 4,38% των ψήφων και εκπροσωπήθηκε για πρώτη φορά στη Βουλή με 10 βουλευτές.

Η απλή αναλογική δεν επέτρεψε τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης και τα τέσσερα πρώτα κόμματα (δύο βενιζελικά και 2 αντιβενιζελικά) αποφάσισαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος.

Στην Αιτωλοακαρνανία έλαβαν μέρος οι παρακάτω πολιτευτές σαν υποψήφιοι διαφόρων πολιτικών κομμάτων.

Αθανασιάδης-Νόβας




Αβράμπος, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 181.



Αθανασιάδης-Νόβας, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 3662 (εξελέγη).



Ακρίδας, Αναστάσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 316.



Αλεξανδρόπουλος, Γεώργιος Κ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 2999 (εξελέγη).



Αλεξανδρόπουλος, Συμεών. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.



Αλετράς, Χαρίλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 700.



Ασπρογέρακας-Γρίβας, Θεόδωρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 1175.



Βασιλείου, Επαμεινώνδας Ν. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 141.



Βελέντζας, Δημοσθένης Ι. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 26.



Βλαχόπουλος, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 622.



Διαλέτης, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 912.



Ζαρκάδας, Αλέξανδρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 1152.



Ζαχαρόπουλος, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 16.



Ιατρίδης, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1198.



Ίσκος, Ανδρέας. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 622.



Καλαντζόπουλος, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 2755 (εξελέγη).



Καναβός, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 1718 (εξελέγη από τη β΄ κατανομή).



Καραπάνος, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 193.



Καραπιπέρης, Θωμάς. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 732.



Καρασεβδάς, Παντελής. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 1557.



Καρμανίδης, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 520.



Κατσάτος, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 2012 (εξελέγη από την γ΄ κατανομή). 

Ίσκος Ανδρέας




Καφαντάρης, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 7046 (εξελέγη).



Κολοβός, Χρήστος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 239.



Κουζέλης, Δημοσθένης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 51.



Λαζαρόπουλος, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 8.



Λέλος, Ζαχαρίας. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 708.

Λεονάρδος, Διονύσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 1577.



Μακρυκώστας, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 464.



Μάλαινος, Μιλτιάδης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 1741.




Μαρκογιάννης, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 43.



Μαυρομμάτης, Ξενοφών. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 1959.



Μπαρλάς, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1956.



Μώλος, Γεώργιος Κ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 389.



Νικολίτσας, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 2244 (εξελέγη).



Ντούβας, Αλέξανδρος Φ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 130.



Οικονόμου, Ξενοφών. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 609.



Παλκογιάννης, Σωκράτης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 470.



Παπαγεωργίου, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 250.



Παπαϊωάννου, Ιωάννης Ν. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 2382.



Παπασπύρου, Γρηγόριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1198.



Πατίλης, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 72.



Πούλος, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 271.



Πύρρος, Θεόδωρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 85.



Ράγκος, Σπυρίδων. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1416.



Ραζηκώτσικας, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1681.



Σαρλής, Κωνσταντίνος Ν. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 165.



Σερεπίσιος, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 322. 

Παντελής Καρασεβδάς




Σιαφάκας, Κωνσταντίνος Ι. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 116.



Σιδερής, Κωνσταντίνος Θ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 179.



Σισμάνης, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 297.



Σουλές, Χρήστος Δ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 11.



Στεργιαλής, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.



Τρικούπης, Σπυρίδων Κ. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 2090 (εξελέγη από τη β΄ κατανομή).



Τσακανίκας, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 916 (εξελέγη από την γ΄ κατανομή).



Τσατσάκος, Ιωακείμ Π. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Ενιαίο Εκλογικό Μέτωπο Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 385.



Τσέλλιος, Σπυρίδων. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε ψήφους 1172.



Τσιγκόλης, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 2819 (εξελέγη).



Τσιτσάρας, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων και έλαβε ψήφους 1567.



Φαρμάκης, Επαμεινώνδας. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος και έλαβε ψήφους 0.



Χριστοδουλιάς, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 511.



Χρυσόγελος, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων και έλαβε ψήφους 837.


31 Μαρτίου 1946

Οι εθνικές εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 ήταν οι πρώτες εκλογές στη χώρα μας, μετά το 1936. Είχαν μεσολαβήσει η δικτατορία Μεταξά, το έπος του ’40, η Κατοχή, η Αντίσταση, η Απελευθέρωση, τα Δεκεμβριανά και η Συμφωνία της Βάρκιζας. Αποδείχτηκαν μοιραίες, επειδή η έλλειψη συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων σηματοδότησε την έναρξη του εμφυλίου πολέμου, οι επιπτώσεις του οποίου ταλαιπώρησαν τη χώρα για τα επόμενα τριάντα χρόνια.
Στις αρχές του 1946 την Ελλάδα κυβερνά ο κεντρώος Θεμιστοκλής Σοφούλης. Με την προτροπή των Άγγλων προκηρύσσει εκλογές για τις 31 Μαρτίου

Τα ΕΑΜικά κόμματα, με επικεφαλής το ΚΚΕ και οι αριστεροί φιλελεύθεροι υπό τον Γεώργιο Καφαντάρη αντιδρούν. Ζητούν δίμηνη αναβολή και εγγυήσεις, επειδή θεωρούν τις εκλογές σημαδεμένες υπέρ της δεξιάς, η οποία είχε εξαπολύσει ένα κύμα «λευκής τρομοκρατίας» στη χώρα, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και τον αφοπλισμό του ΕΑΜ. Στο στόχαστρο των ακροδεξιών ομάδων ήταν όχι μόνο οι αριστεροί πολίτες, αλλά και οι κεντρώοι αντιμοναρχικοί.

Δεν εισακούονται και τελικά το ΚΚΕ, που φλερτάρει με την ένοπλη κατάληψη της εξουσίας, και η κεντροαριστερά θα ανακοινώσουν αποχή από τις εκλογές. Στις εκλογές θα λάβουν μέρος μόνο δεξιοί και κεντρώοι πολιτικοί σχηματισμοί. Οι παλιοί αντίπαλοι της προπολεμικής περιόδου είναι παρόντες, αλλά κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Το φιλομοναρχικό Λαϊκό Κόμμα, συμπαγές και ενωμένο, αποτελεί τον άξονα της δεξιάς συμμαχίας «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων», ενώ το Κόμμα των Φιλελευθέρων, που ίδρυσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, είναι διασπασμένο σε έξι τμήματα (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων, Μεταρρυθμιστικόν Κόμμα, Κόμμα Βενιζελικών Φιλευθέρων, Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα, Κόμμα των Φιλελευθέρων και οι Φιλελεύθεροι του Καφαντάρη που απέχουν).


Προεκλογικές αφίσες της Δεξιάς
στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946


Στην Αιτωλοακαρνανία έλαβαν μέρος οι παρακάτω πολιτευτές σαν υποψήφιοι διαφόρων πολιτικών κομμάτων.



Αλετράς, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.

Αλετράς, Χαρίλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 5664 (εξελέγη).


Αρκέντης, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 139.



Βαλαώρας, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 181.



Βέρης, Παναγιώτης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 3.

Σταμάτης Γεώργιος




Γεροθανάσης, Φώτιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 4757.



Γκόλιας, Χρήστος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 1193.

Γκολφίνος, Φώτιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.




Γρανίτσας, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 272.



Διαλέτης, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 710.



Ευαγγελάτος, Χρήστος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 996.



Ζαβέρδας, Ζήσιμος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) και έλαβε ψήφους 520.





Ίσκος, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 158.



Κακούρης, Αριστομένης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 1880.



Καλαντζόπουλος, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 5319 (εξελέγη).



Καναβός, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 646.



Καραμπάς, Αθανάσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 675.



Καραπιπέρης, Θωμάς. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 4345.



Καρβούνης, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 21.



Κατσώτας, Παυσανίας. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Εθνικό Ενωτικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 2709 (εξελέγη).

Καψάλης, Αθανάσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 6221 (εξελέγη).



Κόκκαλης, Αλέξανδρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 861.



Κολοκύθας, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 690.



Κόπανος, Διονύσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 2373.



Κουφός, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.

Στυλιανός Χούτας






Κτιστόπουλος, Σταύρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 733.



Λέλλος, Μιλτιάδης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 903.



Λεονάρδος, Διονύσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) και έλαβε ψήφους 6178 (εξελέγη).



Λυκούδης, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 259.





Μαγγίνας, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 67.



Μαυρομμάτης, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 4006.



Μαυρομμάτης, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 452.



Μαχαίρας, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Εθνικό Ενωτικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 768.



Μηλιάς, Παναγιώτης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 89.



Μητσόπουλος, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 4899 (εξελέγη).



Μπακαμήτσος, Αριστείδης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 202.



Νικολίτσας, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 4755.



Παπαγεωργίου, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 2429 (εξελέγη).



Παπαθανάσης, Αθανάσιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 7751 (εξελέγη).

Παπαθανασιάδης, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 1896.



Παπαθεοδώρου, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.

Παπαθέου, Βασίλειος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 5.

Παπαθέου, Χρήστος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.



Παπαϊωάννου, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) και έλαβε ψήφους 6847 (εξελέγη).



Παπαπαντολέων, Αντώνιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 482.



Σερεπίσιος, Κωνσταντίνος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 1045.



Σερπάνος, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 1885.



Σιδέρης, Δημήτριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.



Σταμάτης, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 3036 (εξελέγη).



Σταυρόπουλος, Γρηγόριος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και έλαβε ψήφους 0.



Στράτος, Ανδρέας. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 8064 (εξελέγη).



Τσάτσος, Θεμιστοκλής. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 1368.



Τσικνιάς, Τηλέμαχος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 414.



Τσούκαλος, Γεώργιος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 1872.



Φαρμάκης, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 240.



Φλωράκης, Ιωάννης. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και έλαβε ψήφους 2910.



Χαβίνης, Θεόδωρος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 510.



Χατζόπουλος, Καλλίμαχος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και έλαβε ψήφους 32.



Χούτας, Στυλιανός. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 5948 (εξελέγη).




Χρυσόγελος, Νικόλαος. Έλαβε μέρος στις εκλογές 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και έλαβε ψήφους 870.

ΠΗΓΗ: aera2012

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Τα γεφύρια του Αλάμπεη




Τα γεφύρια του Αλάμπεη, βρίσκονταν στο δυτικό άκρο της λίμνης Τριχωνίδας, στην ευθεία που ενώνει το Παναιτώλιο με το Κάτω Κεράσοβο.
Όλες τις εποχές και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, οι λίμνες Τριχωνίδας και
Λυσιμαχείας ενώνονταν με βάλτους και ρέματα, των οποίων το στενότερο σημείο βρισκόταν από τον Άγιο Νικόλαο έως το Χάνι της Συκιάς. Για να
αποφεύγεται ο δια ξηράς κύκλος της Λυσιμαχείας, η επικοινωνία παλιότερα γίνονταν και με πλοιάρια.
Τα γεφύρια αποκαθιστούσαν μια οδό επικοινωνίας του βόρειου τμήματος των λιμνών Τριχωνίδας-Λυσιμαχείας με τις νοτιότερες περιοχές Μακρυνείας και Μεσολογγίου.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Επειδή τα γεφύρια σήμερα είναι εντελώς επιχωμένα και λόγω μη διατιθέμενων λεπτομερών μετρήσεων δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την γεωμετρία της κατασκευής.
Η περιγραφή τους είναι δυνατή μόνο μέσω των παλαιοτέρων κειμένων του Μαστροκώστα και μέσω των ελάχιστων σωζόμενων φωτογραφιών στο Μουσείο Μπενάκη.
Ο Μαστροκώστας σημειώνει ότι τις αρχές της δεκαετίας του 1960 υπήρχε εμφανές τμήμα της γέφυρας μήκους 150-180 μ. και πλάτους 3,00 μ. Σε μια
από τις φωτογραφίες του Μουσείου Μπενάκη, φαίνεται τμήμα περίπου 20 τόξων με σχεδόν οριζόντιο κατάστρωμα. Τα τόξα είναι σχεδόν επιχωμένα και
εμφανίζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους τόσο ως προς το υψόμετρο των κλειδιών όσο και ως προς τις διαστάσεις τους, είτε λόγω κακής και μη επιμελημένης κατασκευής, είτε λόγω καθιζήσεων. Η μορφή τους πρέπει να ήταν ημικυκλική με άνοιγμα 4,00-5,00μ και πλάτος οδοστρώματος περίπου 3,00 μ.
Τα γεφύρια του Αλάμπεη πρέπει να αποτελούν σπάνιο παράδειγμα θεμελίωσης σε βαλτώδες έδαφος.
Το υλικό για την κατασκευή τους κατά πάσα πιθανότητα ήταν επιφανειακό υλικό από το χείμαρρο Παλιαβρύση ανατολικά του Κάτω Κεράσοβου.



ΙΣΤΟΡΙΚΑ-ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ

Η παλιότερη μαρτυρία για την ύπαρξη των γεφυριών ανάγεται στις 15 Ιουνίου 1805, όταν ο Συνταγματάρχης Leake, περιηγήθηκε στην Αιτωλοακαρνανία.

«…. Αφήνοντας τις Παπαδάτες λίγα μίλια αριστερά μας, μπαίνουμε στην υπερυψωμένη οδογέφυρα στις 8,10 και πορευόμαστε έφιπποι μέσω μιας εξαιρετικά ευχάριστης σκιάς από βαλανιδιές, αγριελιές και πλατάνια, που μπλέκονται με γιρλάντες απ’ τ' αγριοκλήματα, και μεγάλες καλαμιές στα πιο ελώδη σημεία. Η υπερυψωμένη οδογέφυρα, που στηρίζεται σε έναν μεγάλο αριθμό τόξων, λέγεται ότι είναι διακοσίων ετών, και ότι χτίστηκε από κάποιο μπέη του Βραχωριού, ο οποίος πιθανώς εκμεταλλεύθηκε τα θεμέλια ενός αρχαιότερου έργου. Ένα ήρεμο ρεύμα ρέει κάτω από τις κάμαρες από τα δεξιά προς τα αριστερά. Φθάνουμε στο τέλος της οδογέφυρας στις 8,30, διασχίζουμε την υπόλοιπη πεδιάδα, και, ανεβαίνοντας την τελευταία πλαγιά των υψωμάτων που την οριοθετούν από τον Βορρά, φθάνουμε στις 9,45 στο Βραχώρι.»

Ο περιηγητής Πουκεβίλ μερικά χρόνια αργότερα, γράφει ότι επρόκειτο για μια κατασκευή που αποτελούνταν από 370 τόξα συνολικού μήκους 600 οργιών. Κατά τον ίδιο οι Έλληνες τα αποδίδουν στους Νορμανδούς, ενώ οι τούρκοι στον Σουλεϊμάν, ενώ ο ίδιος ο Πουκεβίλ δεν αποκλείει την πιθανότητα να επρόκειτο για Ρωμαϊκή κατασκευή.

Ο Μαστροκώστας υποστηρίζει ότι η οδογέφυρα δεν κατασκευάστηκε επί Τουρκοκρατίας, αλλά ότι πιθανόν επισκευάστηκε από τον Αλάμπεη, που η κυρίαρχη παράδοση τον ήθελε ως κατασκευαστή των γεφυριών.

Ο Δ. Βικέλας περίπου την ίδια εποχή κρατά πιο επιφυλακτική στάση ως προς την παλαιότητα τους, κλίνοντας μάλλον προς την άποψη περί τούρκικης
κατασκευής.

Έτσι η διχογνωμία ως προς το χρόνο κατασκευής παρέμεινε
"…Τις ήτο ο Αλάμπεης ούτος, του οποίου ή γέφυρα διαιωνίζει το όνομα: Εγνώριζεν άραγε ότι έκτισε διαμέσου των λιμνών την οδόν ταύτην, ότι εδημιούργει τον γοητευτικώτερον επί γης περίπατον: Δεν ηδυνήθην να συλλέξω ακριβείς περί αυτού ειδήσεις, ίσως ήτο ευλαβής τις μουσουλμάνος θέλων να δαπανήση τα πλούτη του έπ' αγαθώ. Οι Τούρκοι αφήκαν τοσούτον ολίγα επί της Ελληνικής γης ίχνη αγαθά της διαβιώσεως των, ώστε αποβαίνει έτι μάλλον αξιέπαινο το έργον του Αλάμπεη. Ούτε την εποχή της οικοδομής της γέφυρας ταύτης ήδυνήθην να εξακριβώσω. O Λήκ, όστις επισκεφθείς το
Βραχώρι κατά το 1805 ηδύνατο να λάβη πληροφορίας ακριβεστέρας παρά των κρατούντων τότε ομοπίστων του Αλάμπεη, αναφέρει μόνον ότι κατά τους Βραχωρίτας τα γεφύρια ταύτα είχον κτισθή προ διακοσίων ετών, προσθέτει δε ότι κατά πάσαν πιθανότητα εκτίσθησαν επί θεμελίων αρχαιοτέρας έτι εποχής. Κατά τον Πουκεβίλ, οι Έλληνες του Βραχωρίου απέδιδον την οικοδομήν της
γέφυρας εις τους Νορμανδούς, αυτός δε εκφέρει την γνώμη ότι εκτίσθη υπό των Ρωμαίων. Εν τη αμφιβολία, ας είμεθα γενναιότεροι ημείς και ας αφήσωμεν αδιαφιλονίκητο εις τον Τούρκον Άλαήμπεη την δόξα ταύτη…»
Δ. Βικέλας, Νικόπολις, σ. 76-79


Κατά καιρούς εμφανίζονται ατεκμηρίωτες απόψεις και μαρτυρίες περί γεφυριών μήκους γύρω στα 3 χιλιόμετρα, περί ύπαρξης πασάλων θεμελίωσης και άλλων δομικών στοιχείων, σε μια προσπάθεια να αναχθεί η κατασκευή τους σε όσο το δυνατόν παλαιότερη εποχή.
Έτσι πιστεύεται σήμερα από πολλούς ιστορικούς και φιλόλογους, όχι όμως από αρχαιολόγους, ότι πρόκειται για αρχαία γεφύρωση μεταξύ των δυο λιμνών που συνέχισε να υπάρχει σε όλες τις εποχές ως τη βυζαντινή εποχή και στην Τουρκοκρατία, οπότε έγινε ανακατασκευή.
Η άλλη άποψη στηρίζεται στις τοπικές μαρτυρίες και είτε ανάγει την κατασκευή τους διακόσια χρόνια πριν το 1805 (όπως γράφει ο Leake), είτε θεωρεί, σύμφωνα με την ζωντανή παράδοση που διασώθηκε από τον Χαβέλλα ότι χτίστηκαν από τον πρώτο στο Αγρίνιο άρχοντα Αλάμπεη, δια
των λεγομένων αγγαρειών.
Σύμφωνα με την παραπάνω παράδοση, ο μουσελίμης του Κάρλελι Αλάμπεης, αποφάσισε την κατασκευή γεφυρών για να ενώσει τις δύο λίμνες και να συνδέσει τους κάμπους Παναιτωλίου και Παπαδατών.
Επέβαλε προσωπική εργασία και εισφορές στους κατοίκους των παραλιμνίων οικισμών, και ο ίδιος διέθεσε, σημαντικό μέρος από την καταβαλλομένη από τους κατοίκους «δεκάτη», για την αποπεράτωση του έργου.
Φαίνεται επίσης ότι ο Αλάμπεης, μετά την κατασκευήν των γεφυρών, επέβαλε άγρια φορολογία στους κατοίκους που εξυπηρετούνταν από τα γεφύρια, γιατί οι καλλιεργητές της περιοχής, μη μπορώντας να αντέξουν το βάρος της σκληρής φορολογίας, βρέθηκαν στην ανάγκη να αντιμετωπίσουν από κοινού την κατάσταση, καθώς μαρτυρεί το παρακάτω έγγραφο:

"Εμπρι (απόφαση) των χωριανών του κάμπου στ' Αλάμπεη τα γεφύρια. Επειδή ο Αλάμπεης, ύστερα από τα γιοφύρια που έφκιασε να περάμε τη λίμνη, μας ζητάει υπερβολικό γήμορο ενώ πληρώναμε 10 τοις εκατόν, το οποίο ποτέ δεν
πληρώσαμε, συναχθήκαμε οι υποφαινόμενοι καλλιεργητές και πήραμε έμπρι να μη πληρώσουμε παραπάνω από 10 τοις εκατό και να υπερασπιστούμε το δίκαιον μας και ότι μας βρει να το υποφέρωμεν και τη φυλακή ακόμα και κάθε
κατατρεγμένο να τον υποφέρομεν δια το δίκαιον μας.
Δώσαμε τον όρκο οποίος απαρνηθεί την απόφασί μας να είναι προδότης του Ιούδα και απαρνητής του Χριστού μας και προκοπή να μη κάνη ποτέ.’’
Βραχώρι 1789—15 Μαγίου

Κώστας Καστανής, Μήτρος Γεωργογιάννης, 
Λευτέρης Παπάς, Βασίλης Ψυχογυιός, 
Σπύρος της Βαγγέλενας, Αναγνώστης Στρεβενιώτης,
Κωσταντής Χαλκιώτης, Χριστόδουλος Μέρος, 
Λάμπρος Μποτίνης, Λευτέρης Παπουτσής, 
Μάνθος Τσιλιμπώκος, Γεωργάκης Νάκος.
Εγώ ο Παπανικόλας απ’ τη Ντούτσαγα μαρτυρώ» 



ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ

Τα γεφύρια του Αλάμπεη αποτελούσαν στρατηγικό σημείο στην περιοχή για αιώνες και συνδέονται με πολλά ιστορικά γεγονότα.

• 1821 
Πολιορκία του Αγρινίου.
«Κατά την απόφασιν δε ταύτην επλησίασαν την 26 και 27 (Μάιος) οι μέλλοντες να εφορμήσωσιν οπλαρχηγοί και ετοποθετήθησαν ο μεν Μακρής μετά 700 Μεσολογγιτών, Αιτωλικιωτών και Ζυγιωτιών παρά τα γεφύρια του Αλαή-μπεη προς την πόλιν, ο δε Σαδήμας, οπλαρχηγός του Αποκούρου, μετά 500 συνεπαρχιωτών του, και ο Γρίβας μετά 200, κατά το Δογρί, ο δε Βλαχόπουλος εν τω παλαιοφρουρίω άνωθεν της πόλεως μετά 500 εκ της επαρχίας του...»

• 1823 
Από τα γεφύρια πέρασαν νεκρό τον Μάρκο Μπότσαρη για να τον μεταφέρουν στο Μεσολόγγι.

• 1824 
Επαναστατική περίοδος-Εμφύλιες διαμάχες Το τμήμα των κυβερνητικών ξεκίνησε από το Αιτωλικό στις 7 Απριλίου με κατεύθυνση το Βραχώρι. Οι Βραχωρίτες και οι Βελαουστιάνοι με επικεφαλής τον Γιαννάκη Στάικο πιάσανε τα γεφύρια του Αλάμπεη με σκοπό να εμποδίσουν το πέρασμα των κυβερνητικών για να δόσουν χρόνο στον Καραϊσκάκη να απομακρυνθεί. 

• 1827 
Ο οπλαρχηγός του Βραχωριού Γιαννάκης Στάικος εφόνευσεν εις ενέδρα, τον κατερχόμενο εκ Πελοποννήσου Τούρκο στρατηγό

• 1874 
Συγκέντρωση –υποδοχή Χ. Τρικούπη από Αγρινιώτες 




ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Από τις περιγραφές των κατοίκων σήμερα προκύπτουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την κατάσταση των γεφυριών πριν την καταστροφή τους τη
δεκαετία του 1960.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

“…Ήταν ωραία τα γεφύρια με 365 καμάρες, όσες οι μέρες του χρόνου κι από πάνω είχαν καλοφτιαγμένο καλντερίμι. Δεν είναι πολλά χρόνια που τα χάλασαν, άλλα χώθηκαν κι άλλα χάλασαν όταν έφτιαχναν τα κανάλια τα αρδευτικά. Όμως θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν να τα δουν κι οι νεότεροι. Ξεκινώντας από τη διασταύρωση προς Κάτω Κεράσοβο και κατεβαίνοντας προς τη λίμνη και τα χωράφια από το νέο ασφαλτοστρωμένο αγροτικό δρόμο,
πριν το τέλος του, άρχιζαν οι καμάρες των γεφυριών.
Σκάβοντας οι αγρότες στις άκρες των χωραφιών βρίσκουν ίχνη από το παλιό καλντερίμι. Εγώ τα θυμάμαι γιατί τα πέρασα, μόνο που βρίσκονταν μέσα στο νερό κι υπήρχαν δυο σίδερα και τα ζώα περνούσαν μέσα στο νερό και πάνω σ’ αυτά τα σίδερα πέρναγες πέρα. Οι καμάρες φαίνονταν μέσα στο νερό. Πατάγαμε πάνω στα σίδερα και κρατιόμασταν από αυτά γιατί τα νερά ήταν σηκωμένα.”



Τα γεφύρια τ’ Αλάμπεη τελευταία φαίνονταν κοντά στο κτήμα του Κωνσταντίνου Κίτσου λίγο πριν την ενωτική τάφρο Τριχωνίδας –Λυσιμαχείας, κάτω από τον σημερινό αγροτικό δρόμο σε άλλα σημεία δεξιά και σε άλλα
αριστερά από το σημερινό αποστραγγιστικό αυλάκι. Από ‘κει από την τάφρο προς το Παναιτώλιο, που είναι όμως περιφέρεια Μακρυνείας, τα γεφύρια ήταν πιο ψηλά και πιο πολλά και φαίνονταν μέχρι πρόσφατα, αλλά πήγαν και την πήραν την πέτρα για να φτιάξουν τοίχους στα χωράφια τους και αποθήκες.
Αν σκάψει σήμερα κάποιος κάτω από τον σημερινό αγροτικό δρόμο σίγουρα θα βρει κάποιες καμάρες γιατί όπου δεν έγινε τάφρος ακριβώς πάνω τους, δεν υπήρχε λόγος να τα καταστρέψουν. Τα μηχανήματα τα έκαναν άνω – κάτω αλλά μέχρι το 1955- 1960 υπήρχαν σε καλή κατάσταση τουλάχιστον στη δική μας περιοχή.



Ο επί 16 έτη πρόεδρος της τότε κοινότητας Παναιτωλίου κ. Παπούτσης Γεώργιος υποστηρίζει:
…Τα γεφύρια σε αρκετό μήκος δεν καταστράφηκαν αλλά είναι χωμένα. Μπορώ να σας δείξω το συγκεκριμένο σημείο…»


Η γιαγιά μου έλεγε πως πέρασε νύφη από τα γεφύρια αυτά με το συμπεθεριό καβάλα σε άλογα. Η γιαγιά μου ήταν από το Μουσταφούλι και ο γαμπρός από τη Ματαράγκα.
Εγώ θυμάμαι ακόμα όταν ήμουν μικρή με πήρε ο πατέρας μου και πήγαμε στο λόγγο (δάσος) για ξύλα. Ανάμέσα στα άγρια δέντρα και τα λιμνάζοντα νερά, είδα τα γεφύρια αυτά μισοκατεστραμμένα.
Κωνσταντούλα Λειβαδίτη-Σχισμένου


Τελευταία μαρτυρία για γεφύρια αναφέρεται στο 1964. Τα γεφύρια ήταν
ψηλότερα από τα χωράφια. Η μοναδική φωτογραφία που βγήκε το 1960 και βρίσκεται στο μουσείο Μπενάκη, στην Αθήνα, απεικονίζει τα γεφύρια λίγο πιο
πάνω από τον ενωτικό αύλακα προς το Παναιτώλιο.
Στα σημεία αυτά στην περιοχή Παναιτωλίου, δηλαδή και στις άκρες του αγροτικού δρόμου, υπάρχουν σήμερα σκόρπιες πέτρες, όσες απέμειναν από το καλντερίμι των γεφυριών και διάσπαρτες σε μεγάλο μήκος.





ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα γεφύρια του Αλάμπεη κηρύχτηκαν διατηρητέα το 1968 (ΦΕΚ 418/29-8-68), …σε χρόνο μεταγενέστερο της ολικής επίχωση και καταστροφής τους!!
Επειδή σύμφωνα με τις μαρτυρίες σε αρκετά σημεία είναι πιθανόν να έχουν τελικά διασωθεί ανέπαφα τμήματα εκατέρωθεν της ενωτικής τάφρου που συνδέει τις δυο λίμνες και με τις σημερινές συνθήκες κρίνεται σκόπιμη η πραγματοποίηση ανασκαφικών τομών σε τρεις τουλάχιστον θέσεις εκατέρωθεν της ενωτικής τάφρου, με σκοπό τον εντοπισμό των γεφυριών,
την αποκάλυψη τμήματος της θεμελίωσης και την κατά το δυνατόν χρονολόγηση τους.
Με βάση τα ευρήματα των τομών και την θέση του σώματος των γεφυριών σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο, να εκπονηθεί μελέτη ολικής αποκάλυψης, έτσι ώστε αυτά να ενταχθούν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανάδειξης της περιοχής και της ιστορίας του τόπου.


Θεώνη Λειβαδίτη, Πολιτικός Μηχανικός






Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Μνήμες....

Μνήμες...που μυρίζουν ακόμα καπνό!!!


Μεταφορά καπνών από την οικία του
Νίκου Ιωάννου, επί της οδού Λήδας.
Αρχείο Βάσως Παντούλα.




Μεταφορά καπνών από τις καπναποθήκες
Παναγόπουλου.
Αρχείο Μιχάλη Νίνογλου, από το panoramio.


Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Κάποτε στην Γ.Ε.Α.



1992
Στα πλαίσια του μαθητικού φεστιβάλ...τότε.
Ένα βίντεο με πλάνα από τις καλύτερες μέρες του παλιού μικρού γηπέδου της Γ.Ε.Α.
Τα πλάνα είναι από ρεπορτάζ του Γιάννη Γιαννακόπουλου, το 1992, για την κρατική τηλεόραση στα πλαίσια του 2ου μαθητικού φεστιβάλ.

  




Διαβάστε περισσότερα για το μαθητικό φεστιβάλ, στο άρθρο του agriniovoice, πατώντας εδώ

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Του Αγίου Χριστοφόρου....

...κάποτε.

Περιφορά της εικόνας του Αγίου Χριστοφόρου.
Στην Πλατεία Μπέλλου.




Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Άγιος Χριστόφορος

Ο προστάτης της πόλης μας!!!!



του Νίκου Καπώνη

".. Η ίδρυση του παλαιού ναού του Αγίου Χριστόφορου, πιθανότατα του παλαιότερου ναού της πόλης, κτισμένου σε χαμηλό και περίοπτο λοφίσκο στην ανατολική πλευρά της πόλης του Αγρινίου και έξω από τον οικιστικό πυρήνα της ως πρόσφατα, ανάγεται στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Η ύπαρξη του ναού και της ομώνυμης συνοικίας μαρτυρείται στο κτηματολόγιο της Ιεράς Μονής Προυσού, η οποία διατηρούσε μετόχι «εις χωράν του Βραχωρίου κατά τον απάνω μαχαλάν του Αγίου Χριστόφορου».

Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο ναός του Αγίου Χριστόφορου φαίνεται ότι ιδρύθηκε αρχικά ως μετόχιο της Μονής Προυσού, πιθανότατα σε συνεργασία και με τη συμπαράσταση των χριστιανών κατοίκων του Βραχωρίου, σε μια απόμακρη από τους κατακτητές θέση.

Η ίδρυσή του μπορεί να τοποθετηθεί ίσως στο τέλος του 18ου αιώνα, στην εποχή του Αλή πασά, κατά την οποία παρατηρείται εντονότατη ναοδομική δραστηριότητα λόγω της ανεκτικής θρησκευτικής πολιτικής του τελευταίου.

Η νομική υπόσταση του μετοχίου εξασφάλιζε τόσο την έννομο προστασία όσο και τη φορολογική ασυλία από τις τουρκικές αρχές, όπως γνωρίζουμε ότι συνέβαινε και με το ναό της Αγίας Τριάδας, μετόχιο της Μονής Τατάρνας. Παράλληλα εξυπηρετούσε τόσο τα συμφέροντα της Μονής του Προυσού στο Βραχώρι όσο και τους χριστιανούς κατοίκους του Βραχωρίου.Όσον αφορά την επιλογή του Αγίου Χριστόφορου ως πάτρονα, αλλά και τη θέση του ναού στην ανατολική πλευρά της πύλης, αυτά οφείλονται στην αποτροπαϊκή, σύμφωνα με τη λαϊκή λατρεία ιδιότητα του Αγίου Χριστόφορου για τις ξαφνικές καταιγίδες και χαλαζοπτώσεις. Το φαινόμενο αυτό είναι συχνό τον Μάιο, περίοδο ωρίμανσης των δημητριακών και ανάπτυξης του καπνού, και, όπως φαίνεται, απειλούσε την αγροτική παραγωγή των κατοίκων (καπνός, ελιές, δημητριακά, εσπεριδοειδή κ.ά.) την κρισιμότερη, Ίσως, εποχή του κύκλου των καλλιεργειών.



Μοναδική μαρτυρία για την ίδρυση του μετοχίου προσφέρει το κτηματολόγιο του Προυσού που γράφτηκε από τον λόγιο ηγούμενο της μονής, Κύριλλο Καστανοφύλλη (1775-1835;), τον Δεκέμβριο του 1815.Η επιστασία της ανέγερσης του μετοχίου έγινε από τον «εν μοναχοίς γερο-θεοφάνην συγκοινοβιάτην». Η διαμόρφωση του μετοχίου περιελάμβανε σαφώς το ναό, αν και δεν αναφέρεται στο κείμενο, τον περίβολο με δύο πύλες, μια μεγάλη και μια μικρή, την αυλή, το πηγάδι και τα σπίτια, δηλαδή τα κελιά, έξι από τα οποία σχημάτιζαν μια πτέρυγα ή ήταν ανεξάρτητα οικήματα. Μέσα στο μετό­χι υπήρχαν φυτεμένες ελιές, αμυγδαλιές και μια συκαμιά. Δυστυχώς, από τον προεπαναστατικό ναό σήμερα δεν σώζονται αρχιτεκτονικά λείψανα.

Σύμφωνα με την παράδοση που αναφέρει ο Πορφύριος Παπαγιάννης, στο δυτικό τμήμα της αυλής σώζονταν στο παρελθόν δύο κελιά, στα οποία τελευταίοι μοναστές ήταν δύο αδέλφια, τα οποία με μια κλίμακα κατέβαιναν στη φυσική πηγή που υπήρχε στη δυτική πλευρά του περιβόλου. Ίσως τα κελιά ήταν υπολείμματα της παλαιότερης πτέρυγας ή νεότερα πρώιμα προσκτίσματα.



Η τύχη του μετοχίου στα γεγονότα της Επανάστασης δεν είναι γνωστή. Πάντως μετεπαναστατικά, στον ίδιο χώρο και προφανώς πάνω στα υπολείμματα της παλαιάς, κτίστηκε η σημερινή εκκλησία, η οποία ως το 1937 που εγκαινιάστηκε ο νέος ναός του Αγίου Χριστόφορου αποτελούσε τον ενοριακό ναό της ομώνυμης συνοικίας. Σύμφωνα με έγγραφο παραδόσεως των ληξιαρχικών βιβλίων γεννήσεων, γάμων και θανάτων της εκκλησίας που χρονολογείται στα 1904, η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως ενορία το 1866. Μετά την ίδρυση του νέου ναού, η εκκλησία συνεχίζει να ανήκει σε αυτόν ως παρεκκλήσιο.Ο ευρύτερος χώρος του ναού, έκτασης δεκαπέντε στρεμμάτων, αρχικά ήταν περιφραγμένος με λίθινο περίβολο-μάντρα που περιέκλειε το ενοριακό Νεκροταφείο, το οποίο λειτουργούσε ως την ίδρυση του δημοτικού Νεκροταφείου της πόλης στον Άγιο Γεώργιο.

Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο χώρος του Νεκροταφείου και η υπερκείμενη λοφοσειρά του Αγίου Χριστόφορου δενδροφυτεύτηκε με πεύκα, με πρωτοβουλία του αείμνηστου Αρχιμανδρίτη Απόστολου Φαφούτη, ο οποίος, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία, τάφηκε στον αύλειο χώρο του ναού.

Μετά τον πόλεμο, η απομάκρυνση του ναού από την πόλη και η υπαγωγή του ως παρεκκλήσιο στο νέο ναό οδήγησε ευτυχώς στη διάσωση της αρχιτεκτονικής του ταυτότητας και την αποφυγή της κατεδάφισης του. Έτσι, σήμερα ο ναός του παλαιού Αγίου Χριστόφορου αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο παράδειγμα της ναοδομικής αρχιτεκτονικής στο Αγρίνιο του 19ου αιώνα. Ο ναός του Αγίου Χριστόφορου ανήκει αρχιτεκτονικά στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής των ύστατων μεταβυζαντινών χρόνων. 
Εξωτερικά δίνει την εντύπωση ενός ορθογώνιου οικοδομήματος με τετράκλινη κεραμοσκεπή στέγη. Οι εξωτερικές του διαστάσεις είναι 21,30 μ. μήκος και 10,30 μ. πλάτος. Στην ανατολική πλευρά του ναού προεξέχει η αρκετά επιδιορθωμένη ημικυκλική αψίδα του Ιερού που διατρυπάται από ορθογώνιο απλό παράθυρο.Στη νότια πλευρά του ναού ανοίγονται δύο θύρες, μία στο κέντρο που οδηγεί στον κύριο ναό και μία στο ανατολικό άκρο που οδηγεί στο χώρο του Ιερού. Η τοξωτή θύρα του Ιερού έχει διαστάσεις 2 μ. ύφος και 0,80 μ. πλάτος. Η κεντρική θύρα, το κατώφλιο της οποίας εξέχει κατά δύο σκα­λοπάτια από το σημερινό εξωτερικό τσιμεντόστρωτο επίπεδο του προαυλίου, έχει ύψος ως την κορυφή του ημικυκλικού της ανωφλίου 2,30 μ. και πλάτος 1,30 μ. Οι παραστάδες της θύρας και το τόξο του ανωφλίου σχηματίζονται με καλοπελεκημένους λιθοπλίνθους και θολίτες. Το μέτωπο των ανωφλίων εισέχει από το μέτωπο της τοιχοποιίας κατά 3 εκ. Στην πλευρά αυτή, πάνω από το επίπεδο των θυρών, σχηματίζεται φωταγωγός από τέσσερα τοξωτά παράθυρα, φραγμένα με σιδηρά κιγκλιδώματα. Το δυτικότερο παράθυρο ήταν διπλό, έτσι ώστε να φωτίζεται η χαμηλή και σκοτεινή δυτική πλευρά του εσωτερικού του ναού. Τα ανώφλια των παραθύρων είναι ημικυκλικά, ενώ του κάτω παραθύρου του γυναικωνίτη και του μικρότερου ανατολικού στο χώρο του Ιερού είναι οριζόντια. Κατά μήκος του ίδιου τοίχου υπάρχει λίθινο πεζούλι, που διακόπτεται στα ανοίγματα των θυρών.




Στη Βόρεια πλευρά του ναού ανοίγονται, αντίστοιχα με τη νότια πλευρά, ανοίγματα, ενώ απουσιάζει ανάλογη θύρα του Ιερού. Στο κέντρο ανοίγεται μια θύρα με ημικυκλικό ανώφλιο, ύφους 2,10 μ. και πλάτους 1 μ., το οποίο περιγράφεται από οξυκόρυφο τόξο.

Στη δυτική πλευρά του ναού ανοίγεται η κύρια θύρα που οδηγούσε στον κύριο ναό. Η θύρα ανοίγεται στο κέντρο και έχει ύφος 2,05 μ. ως το κλειδί του ημικυκλικού ανωφλίου και πλάτος 1,20 μ. Πάνω από το επίπεδο της θύρας και κάτω από τον πρόβολο της στέγης ανοίγονται εκατέρωθεν δύο ορθογώνια σιδηρόφρακτα παράθυρα. Κατά μήκος της εξωτερικής πλευράς έχει κτιστεί λίθινο πεζούλι για την ανάπαυση των πιστών, το οποίο διακόπτεται στις εξωτερικές πλευρές της Βάσης του καμπαναριού.Στον κατακόρυφο άξονα της πλευράς αυτής δεσπόζει το ψηλό κωδωνοστάσιο. Μορφολογικά το καμπαναριό είναι τριόροφο, τετράγωνης κάτοψης και διαμορφωμένο με δύο παραλλήλως εκτεινομένους κατ' ύψος πεσσούς. Η όλη σύνθεση του καμπαναριού ανταποκρίνεται στα τυπολογικά δεδο μένα των κωδωνοστασίων της ύστατης Τουρκοκρατίας και ακολουθεί τον λεγόμενο «επτανησιακό" τύπο καμπαναριού. Στο ισόγειο, παράλληλα με τον κατά μήκος άξονα του ναού, σχηματίζεται διαμπερές, σαμαρωτό άνοιγμα που οδηγεί στην κεντρική θύρα του κύριου ναού και χρησιμεύει και ως προστώο της δυτικής θύρας.

Ο κορμός του καμπαναριού διαμορφώνεται από την κατ' ύφος συνέχεια των δύο πεσσών της κάτοψης του σχηματίζουν μεταξύ τους δίλοβο άνοιγμα. Αυτό χωρίζεται με λίθινο πεσσό στη δεύτερη ζώνη και καταλήγει στην κορυφή σε μονόλοβο άνοιγμα, όπου έχει τοποθετηθεί η καμπάνα του ναού. Η στέψη του κωδωνοστασίου διαμορφώνεται προς όλες τις πλευρές με τριγωνικά αετώματα που περιγράφονται από εξέχοντα οριζόντια και καταέτια γεισώματα-κοσμήτες. Η στέγαση του ανώ­τερου χώρου και γενικά η επίστεψη του καμπαναριού είναι κατασκευασμένη με συμπαγείς πλίνθους-κεραμίδια. Με ευθύγραμμους πλίνθινους κοσμήτες τονίζεται επίσης και η τριμερής διαμόρφωση των όψεων.

Στο μέτωπο του κωδωνοστασίου, πάνω από την είσοδο, βρίσκεται εντοιχισμένη μικρή ενεπίγραφη ορθογώνια πλάκα από κιτρινωπό ηλιόλιθο-«μελίστα», διαστάσεων 25x20 εκ. 
Στο πάνω μέρος της επι­γραφής παριστάνεται εγχάρακτη σκηνή Δεήσεως, αποτελούμενη από τις μορφές του πάτρωνα τουναού, Αγίου Χριστόφορου, στο κέντρο και των εφίππων αντωπών μορφών του Αγίου Γεωργίου και του αγίου Δημητρίου, που ακολουθούνται από τις αντίστοιχες επιγραφές. 
Στο κάτω μέρος της παράστασης αναγράφεται η μεγαλογράμματη εγχάρακτη επιγραφή: «ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΩΔΟΝΟΣΤΑΣΙΟΝ/ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΔΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ/ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΗΣ ΕΚΛΙΣ[Ι]/ΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΤΑ/ΣΙΟΥ ΧΡ. ΝΟΥΛΑ ΚΑΙ ΑΠΑ/ΝΤΩΝ ,..» 
Για τη χρονολογία κατασκευής του καμπαναριού μας πληροφορεί εγχάρακτη επιγραφή στο «κλειδί» του νότιου λοβού, της δεύτερης ζώνης του καμπαναριού, που αναφέρει τη χρονολογία 1849. Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία στον νότιο πεσσό του κωδωνοστασίου αρκετών λιθαναγλύφων που παριστάνουν σχηματοποιημένα ζώα (π.χ. λαγός ή σκύλος), δρακοντόμορφα και σταυρούς, με προφανώς διακοσμητική αλλά και αποτροπαϊκή σημασία.




Το κέλυφος του ναού στεγάζεται με τετράκλινη σύγχρονη κεραμοσκεπή, ενώ η αψίδα με μονόριχτη ημικυκλική στέγη. Όσον αφορά τη δόμηση του ναού, οι τοίχοι, πάχους 0,90 μ., είναι κτισμένοι με τοπικούς αδρά εργασμένους φαμμιτόλιθους από τα νταμάρια της περιοχής και ασβεστοκονίαμα. Στις γωνίες όμως και τα περίθυρα των ανοιγμάτων το κτίσιμο είναι πιο επιμελημένο και χρησιμοποιούνται τετραγωνισμένοι λιθόηλινθοι από το ίδιο υλικό. 
Αρκετά νωρίς, πιθανότατα από τις αρχές του 20ού αιώνα, ο ναός ασβεστοχρίστηκε εξωτερικά, όπως μαρτυρούν παλιές φωτογραφίες. Κατά τη φάση ανακαίνισης του ναού, απομακρύνθηκε η ασβεστόχριση και οι εξωτερικές πλευρές αρμολογήθηκαν με τσιμεντοκονίαμα. 
Εσωτερικά ο ναός είναι διμερής. Αποτελείται από το χώρο του Ιερού και τον κύριο ναό. Ο χώρος του "Ιερού χωρίζεται από τον κύριο ναό με ξύλινο τέμπλο πιθανότατα σύγχρονο του ναού, το οποίο έχει υποστεί όμως αρκετές νεότερες επισκευές. Το Ιερό εξέχει από τον κύριο ναό κατά δύο σκαλοπάτια, ύψους 0,18 μ., που σχηματίζουν στο κέντρο ημικυκλικό Βήμα. 
Στο εσωτερικό σχηματίζεται η μεγάλη κόγχη του Ιερού, διαμέτρου 3,60 μ. και βέλους 1,60 μ. Εκατέρωθεν του Ιερού Βήματος σχηματίζονται δύο μεγάλες τετράγωνες κόγχες, η Πρόθεση και το Διακονικό. Ανάλογη κόγχη σχηματίζεται και στον βόρειο τοίχο δίπλα στην Πρόθεση.

Ο κύριος ναός, με διαστάσεις 15,50 μ. μήκος και 8,80 μ. πλάτος, χωρίζεται με τη Βοήθεια δύο κιονοστοιχιών, από πέντε κίονες η καθεμία, σε τρία κλίτη. Το κεντρικό κλίτος, το οποίο έχει διπλάσιο εύρος από τα πλάγια, έχει πλάτος 4,40 μ., ενώ τα πλάγια 2,20 μ. 
Το τέμπλο του Ιερού είναι τοπο­θετημένο στο ϋψος των δύο ανατολικών κιόνων. Σήμερα οι έξι δυτικοί κίονες έχουν καλυφθεί με γυφοσανίδες και μοιάζουν με πεσσούς. Οι άλλοι δύο κίονες του ναού έχουν καλυφθεί μόνο στο κάτω μέρος τους, επιτρέποντας μας έτσι να δούμε την αρχική διαμόρφωση των κιόνων στο πάνω μέρος τους. Οι κίονες είναι αράβδωτοι και επιστέφονται από τεκτονικά καλαθοειδή κιονόκρανα που υποβαστάζουν τις δοκούς της ξύλινης στέγης. Μεταξύ των κιόνων σχηματίζονται απλά λεπτά τόξα από «τσατμά» που σταματούν στο ύφος των δυτικών κιόνων.

Ως το πρόσφατο παρελθόν, στη δυτική πλευρά του ναού σχηματιζόταν ξύλινο υπερώο-γυναικωνίτης, το οποίο ξηλώθηκε κατά την ανακαίνιση του. Με βάση την κάτοψη του ναού και τις προφορικές μαρτυρίες, φαίνεται ότι ο γυναικωνίτης σχημάτιζε ένα Π στη δυτική πλευρά του κτιρίου. Τα ίχνη της πάκτωσης των δοκών του δαπέδου του γυναικωνίτη διακρίνονται σήμερα στους εσωτερικούς τοίχους του ναού, σε ύφος 2,60 μ. από το σημερινό δάπεδο. Η στήριξη του υπερώου στο εσωτερικό της εκκλησίας επιτυγχανόταν με τη Βοήθεια των κιόνων των δυο εσωτερικών κιονοστοιχιών. Ως ανατολικό όριο του γυναικωνίτη, στις πλάγιες πτέρυγες του, πρέπει να ορίσουμε τους δεύτερους από δυτικά κίονες, όπως υποδηλώνουν τα ίχνη της σύμφυσής του στους τοίχους, οι οποίοι σταματούν ακριβώς σε αυτό το σημείο. Η άνοδος στο γυναικωνίτη γινόταν με ξύλινη σκάλα στη νοτιοδυτική γωνία του ναού.

Το δάπεδο του ναού αποτελούνταν από ακανόνιστες πλάκες ασβεστόλιθου που σήμερα έχουν καλυφθεί με λευκές και γκρίζες πλάκες μαρμάρου. Η οροφή του ναού είναι καλυμμένη με ξύλινο πολύχρωμο σανιδωτό ταβάνι. Στο κεντρικό τμήμα της είναι πιο πολύ διακοσμημένη με ρομβοειδή διάχωρα-«μπακλαβαδωτά», ενώ τα υπόλοιπα τμήματα της είναι σκεπασμένα με απλές παράλληλες σανίδες που ενώνονται με ξύλινα σχοινοειδή αρμοκάλυπτρα-«κορδόνια». Κατά τον κατά μήκος άξονα της οροφής σχηματίζονται τρεις ημισφαιρικοί τυφλοί τρουλίσκοι -«κουμπέδες»-, μακρινή ανάμνηση των θόλων των Βυζαντινών ναών, με μεγαλύτερο αυτόν του κεντρικού τμήματος, που φέρει στο κέντρο ελαιογραφία με την παράσταση του Παντοκράτορα Χριστού. Η μετάβαση από τις κάθετες επιφάνειες των τοίχων στις οριζόντιες επι­φάνειες των οροφών γίνεται με τη Βοήθεια κοίλων επιφανειών, των «τραχηλωμάτων», καθ' επίδραση δυτικών προτύπων του 18ου αιώνα.




Ο φωτισμός του ναού επιτυγχανόταν με τα παράθυρα, τα οποία στο εσωτερικό είναι πιο μεγά­λα και έχουν κατεβασμένες ποδιές, και με τις θύρες που ανοίγονται στις πλευρές του ναού. Για το φωτισμό του σκοτεινού χώρου κάτω από το γυναικωνίτη, φαίνεται ότι τα δυτικότερα παράθυρα της Βόρειας και νότιας πλευράς ήταν διμερή, για να φωτίζουν πάνω και κάτω από το επίπεδο του δαπέδου του γυναικωνίτη. Ο φωτισμός του χώρου του υπερώου γινόταν με τη βοήθεια δύο αντίστοιχων παραθύρων και των δύο ορθογώνιων παραθύρων της δυτικής πλευράς. Φανερή στη διάταξη των χώρων είναι η επίδραση της παραδοσιακής ναοδομικής αρχιτεκτονικής, για τους ενοριακούς ναούς των αστικών κέντρων της υπόδουλης Ελλάδας αλλά και της περιφέρειας της ελεύθερης Ελλάδας, με την κυριαρχία της τρίκλιτης βασιλικής. Κύριο πρότυπο για το κτίσιμο του ναού, από αρχιτεκτονική πλευρά, αποτέλεσαν οι τρίκλιτες ξυλόστεγες βασιλικές που ως αρχιτεκτονικός τύπος διευκόλυναν τις αυξημένες λειτουργικές ανάγκες των κοινοτήτων από τον 18ο αιώνα και εξής σε όλο τον ελληνικό κόσμο. 
Επίσης, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την επίδραση της παραδοσιακής λαϊκής αρχιτεκτονικής και της παραδοσιακής μαστοροσύνης κυρίως στο επίπεδο των αρχιτεκτονικών λύσεων και μορφών.

Κύριοι φορείς αυτής της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής αποτελούσαν τα συνεργεία των κτιστών, κυρίως από τα μαστοροχώρια της Ηπείρου, που δρούσαν τόσο στο χώρο της ελεύθερης Ελλάδος όσο και στον ευρύτερο χώρο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια και τη Μ. Ασία. Όπως είναι γνωστό, οι Ηπειρώτες μάστοροι ανέπτυξαν, λόγω και της εγγύτητας του χώρου, έντονη δραστηριότητα και στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας και του Αγρινίου ειδικότερα. Έτσι, σύμφωνα με πληροφορία του κ. Κ. Κονταξή, ο ναός κτίστηκε από συνεργείο οικοδόμων από τον Πύργο (Στράτσανη) της Κόνιτσας.




Σύμφωνα με μια μνεία, ο ναός ιδρύθηκε το 1846. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, πάνω από τη δυτική θύρα του ναού, στην πρόσθια πλευρά του καμπαναριού, αναγράφεται η χρονολογία 1849. Από την αρχειακή μαρτυρία που προαναφέρθηκε, ο ναός αναγνωρίστηκε ως ενοριακός το 1866. Από τις παρατηρήσεις μας φαίνεται ότι το καμπαναριό και ο ναός είναι σύγχρονη κατασκευή, επομένως η χρονολογία 1849 πρέπει να ληφθεί ως και η χρονολογία περάτωσης του κύριου ναού και ανέγερσης του καμπαναριού. Άρα ο ναός κτίστηκε μεταξύ των ετών 1846-1849.

ΠΗΓΗ: Διαδικτυακή εφημερίδα

Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~