Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Οι Λαμπράκηδες....

....του Αγρινίου

έξω από τα γραφεία τους στο Αγρίνιο, Παπαστράτου 52.
Τότε...τότε που η Νεολαία του Αγρινίου πάλευε για  Εθνική Ανεξαρτησία, Ελευθερία και Προκοπή της Πατρίδας μας και του Λαού.

 

Διακρίνονται:
Ελένη Δανιήλ, Σούλα Πετρίδη, Μαρία Μαργιώλη, Αλέκα Γεροβασίλη, Μίκης Θεοδωράκης και ο Κόμης.

Την φωτογραφία μας την έστειλε η Ελένη Δανιήλ.
Ελένη σ' ευχαριστώ πολύ!!!


Διαβάστε για τους Λαμπράκηδες του Αγρινίου, πατώντας εδώ.


Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

Αναμνήσεις...ζωής!!!







Το άκουσε στις ειδήσεις.
Αναμορφώνουνε, λέει, το πάρκο. Θα κοπούν δέντρα και θα φυτευτούν νέα. Θα αντικατασταθούν τα παλιά παγκάκια, θα φτιάξουν λιμνούλες, νέα παιδική χαρά....
Σε 20’ λεπτά περνούσε την είσοδο του πάρκου. Διασχίζοντας τα μονοπατάκια έφτασε μπροστά σε ένα γέρικο δαφνόδεντρο. Ψηλαφίζοντας με τα δάχτυλά του τον κορμό, ακούμπησε το μάγουλό του πάνω του και έκλεισε τα μάτια. Το χάιδευε λες και το αποχαιρετούσε.

Έμεινε έτσι για αρκετά λεπτά και στο χώμα, ακριβώς κάτω από το πηγούνι του, έσταξαν μερικά δάκρυα. 
Απομακρύνθηκε με βαριά βήματα. Γύρισε και κοίταξε το δαφνόδεντρο. Μιά καρδιά, δυό αρχικά και μία ημερομηνία. Γ+Μ  10-5-1957. Και από κάτω χρονολογίες, χρονολογίες, χρονολογίες....μέχρι το 2001.
Και έπειτα σταυροί, σταυροί, σταυροί.....


Ένας Αγρινιώτης με πολλές αναμνήσεις από το πάρκο.




Share Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.agriniopress.gr/

Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Ένα Θαύμα Της Παναγιάς...

...Προυσιώτισσας σώζει το Αγρίνιο.


Οκτώβριος του 1918.

Το Αγρίνιο δεν αριθμεί περισσότερους από 15.000 κατοίκους.
Μία επάρατη νόσος, η γρίπη, θερίζει κυριολεκτικά την πόλη και την γύρω περιοχή. Δεν υπάρχει οικογένεια που να μην θρηνεί έστω και ένα θύμα της γρίπης. Οι νεκροί είναι τόσοι, που οι παπάδες δεν προφταίνουν ούτε καν μια ευχή να διαβάσουν για τις ψυχές τους. 
Φόβος έχει απλωθεί πάνω από την περιοχή, καθώς η ίδια κατάσταση επικρατεί και στο Μεσολόγγι και στο Αιτωλικό.
Η επιστήμη φαίνεται ανίκανη να ανακόψει την πορεία της νόσου. Ο ρυθμός των θανάτων, μόνο στην πόλη του Αγρινίου, φτάνει τον αριθμό των 40 έως 50 ατόμων τη μέρα. Οι κάτοικοι αποφεύγουν τους νεκρούς τους από τον φόβο μετάδοσης της ασθένειας.
Όλοι φτάνουν στο σημείο να πιστέψουν ότι το θανατικό της γρίπης είναι μια δοκιμασία. Μια δοκιμασία εξαγνισμού, που την έστειλε η Θεία Βουλή στον «παραστρατημένο» λαό.
Η μνήμη τους ξαναγυρίζει 64 χρόνια πίσω, το 1854. Τότε η χολέρα είχε αποδεκατίσει τον πληθυσμό της πόλης. Οι γεροντότεροι θυμούνται ότι τότε ένα θαύμα τους είχε σώσει. Το θαύμα της Παναγίας της Προυσιώτισσας!!! Απελπισμένοι, βρίσκουν καταφύγιο στην πίστη. Η σανίδα σωτηρίας είχε βρεθεί!!!
Σκέφτονται λοιπόν να ζητήσουν να μεταφερθεί η εικόνα της Μεγαλόχαρης στην πόλη, αφού ήταν σίγουροι ότι μόνο έτσι θα απαλλάσσονταν από την γρίπη.
Μία επιτροπή από το Αγρίνιο πηγαίνει στον τότε Μητροπολίτη Ναυπάκτου Αμβρόσιο και ζητά την άδειά του να φέρουν την εικόνα στην πόλη. Η άδεια δίνεται και από την Ναύπακτο η επιτροπή των Αγρινιωτών παίρνει το δρόμο για το Μοναστήρι του Προυσού. 
Περνώντας μέσα από τα φαράγγια της Ευρυτανίας, φθάνουν το δειλινό της 22ας  Οκτωβρίου στο Μοναστήρι.

1918 - Η θαυματουργή εικόνα περνά από την Πλατεία Στράτου.

Το πρωινό της 24ης  Οκτωβρίου, μετά τον όρθρο, μια πομπή σχηματίζεται με επικεφαλής τον Σταυρό, τους γέροντες της Μονής και στο κατόπι τους η Θαυματουργή εικόνα, που την κουβαλούν στον ώμο τους οι Αγρινιώτες και ψέλνοντας παίρνουν τον δρόμο για το Αγρίνιο.
Η είδηση φτάνει στο Αγρίνιο και χιλιάδες πιστοί από την πόλη και τα γύρω χωριά, ξεκινούν μια ολονύκτια πορεία μέσα στα βουνά για να συναντήσουν την θρησκευτική πομπή από το Μοναστήρι.
Το επόμενο πρωί που συναντιούνται κάπου στα μέσα της διαδρομής, εκτυλίσσονται σκηνές ασύλληπτες. Σε 5000 υπολογίζονται οι Χριστιανοί που συνοδεύουν την εικόνα με κατεύθυνση το Αγρίνιο.
48 ώρες μέσα στα βουνά και στα φαράγγια μέχρι την πεδιάδα του Αγρινίου. Όταν η πομπή φτάνει στα πρόθυρα της πόλης, το Αγρίνιο μέσα είναι ερημωμένο. Μόνο οι άρρωστοι και μερικά παιδιά έχουν απομείνει να χτυπούν τα καμπαναριά των Εκκλησιών.
Η πομπή μπαίνει στην πόλη, περνά από τους κεντρικότερους δρόμους και κατευθύνεται στο Ναό της Αγίας Τριάδος όπου γίνεται «Μεγάλη Παράκλησις υπέρ της απαλλαγής του δοκιμαζομένου πληθυσμού από την μάστιγα της τρομερής αρρώστιας».

Μετά τις πρώτες ώρες από την άφιξη της Παναγιάς της Προυσιώτισσας στην πόλη, το κακό έχει πια σταματήσει!!!

Η Παναγία έκανε για μια ακόμη φορά το Θαύμα Της!!!

1918 - Η θαυματουργή εικόνα περνά από την Πλατεία Στράτου.

Τα στοιχεία για το κείμενο πάρθηκαν από το βιβλίο που εκδόθηκε για τα 100 χρόνια του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδας, το 2006. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι :
«Στα κατάλοιπα της βιβλιοθήκης του παλαιού λογίου Γυμνασιάρχη Γεωργίου Πάστρα βρέθηκε από την κόρη του Αλεξάνδρα Αντ. Τρομάρα τεύχος 26 σελίδων που περιλαμβάνει κείμενο, γραμμένο σε γραφομηχανή, με τα θαύματα της Παναγίας Προυσιώτισσας. 
Επειδή θεωρούμε ότι το κείμενο αυτό αποτελεί πολύτιμο ντοκουμέντο και σπάνια αρχειακή μαρτυρία, το δημοσιεύουμε εδώ. Περιγράφει πλήθος λεπτομερειών σχετικών με το συγκλονιστικό γεγονός της καθόδου της εικόνας στο Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αιτωλικό και καταγράφει μεγάλο αριθμό παλαιών Αγρινιώτικων οικογενειών. 
Το κείμενο αποτελεί ρεπορτάζ του παλαιού εκδότη και δημοσιογράφου του Αγρινίου Θεόδωρου Λιαπίκου, είναι γραμμένο σε ύφος δημοσιογραφικό, περιλαμβάνει και άλλα παλαιότερα θαύματα της Παναγίας και φαίνεται ότι ετοιμάστηκε για να εκδοθεί σε κάποιο φύλλο, περιοδικό ή εφημερίδα των αρχών της δεκαετίας του 1950….»  

Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του κ. Ανδρέα Κεραμίδα και της κ. Φλωρεντίας Κεραμίδα-Παπαφώτη
Τους ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση.

=====================================
===================================== 
    

Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.agrinionews.gr/
Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://kainourgionews.blogspot.com/
Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://sociologyalert.blogspot.gr/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.zeidoron.blogspot.gr/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.myblogs.gr/

Παναγία Προυσιώτισσα


Χρόνια Πολλά σε όλους!!!!





Την φωτογραφία μας την παραχώρησε ο Νίκος Αντωνίου
με την σελίδα http://agriniomemories.gr.
Τον ευχαριστώ θερμά.
Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Παπα-Βαλής


Ο πατέρας Κωνσταντίνος Βαλής, γνωστός στην περιοχή του και ως παπα-Βαλής, καταγόταν από το Νεοχώρι Τριχωνίδας και διακονούσε την Εκκλησία στο χωριό Σιβίστα του Αιτωλικού και αργότερα, μέχρι το 1945, στο Αγρίνιο.
Σχεδόν αμέσως με την έναρξη της υποδούλωσης της Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, ο παπα-Βαλής πρόσφερε τις δυνάμεις του στην υπηρεσία της «Εθνικής Αλληλεγγύης». Η «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη πανελλαδικής εμβέλειας οργάνωση της Κατοχής. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου του 1941 και δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον ανθρωπιστικό τομέα.

Ο παπα-Βαλής οργάνωσε εράνους και μάζευε τρόφιμα και χρήματα για να τα προσφέρει στους δοκιμαζόμενους συμπατριώτες του. Περισσότερο εντυπωσιακή, όμως, ήταν η προσφορά του στο ενεργό σκέλος της Αντίστασης. Όταν η διάσημη ηρωίδα του Αγώνα, Μαρία Δημάδη, εργαζόταν στο γερμανικό Φρουραρχείο του Αγρινίου ως διερμηνέας και υπέκλεπτε στρατιωτικά έγγραφα, ο παπα-Βαλής εισερχόταν στο στρατιωτικό κτίριο εμφανιζόμενος ως … θείος της, παραλάμβανε το πολύτιμο παράνομο υλικό μέσα από την πηγή του για να το παραδώσει στη συνέχεια στους αντιστασιακούς συνδέσμους.
Άλλη προσφιλής του ενέργεια ήταν η …
σκηνοθεσία κηδειών. Μέσα στα φέρετρα και κάτω από τα λουλούδια μετέφερε όπλα για το «βουνό». Η πομπή κατέληγε στο νεκροταφείο του Αγρινίου, στο μεγάλο κενοτάφιο του Σπύρου Τζωρτζόπουλου, συνεπικουρούμενος από τον υπάλληλο του νεκροταφείου και στέλεχος του Ε.Α.Μ., Χριστόφορο Σώτο. Συχνά, οι Γερμανοί και Ιταλοί στρατιώτες, στο πέρασμα των νεκροφόρων στέκονταν σε στάση προσοχής, αγνοώντας προφανώς ότι αποδίδουν τιμές σε εχθρικό πολεμικό υλικό.
Κάποτε οι αρχές Κατοχής τον υποψιάστηκαν. Ο παπα-Βαλής το κατάλαβε και την επόμενη φορά που η πομπή συνάντησε απόσπασμα κατακτητών, η ταραχή του ήταν εμφανής. Οι αξιωματικοί τού ζήτησαν να ανοίξει το φέρετρο και έκπληκτοι αντίκρισαν τη σορό της γιαγιάς του Χρήστου Μπανιά. Από τότε δεν τον ενόχλησαν ξανά. Η μπλόφα είχε πιάσει…




Όταν έγινε κάποιο σαμποτάζ από την Αντίσταση, οι κατακτητές συνέλαβαν 30 πολίτες ως ομήρους, για να τους εκτελέσουν. Μόλις το έμαθε ο παπα-Βαλής, κατέστρωσε με την τοπική οργάνωση του Ε.Α.Μ. σχέδιο για την απόδρασή τους. Ζήτησε στη συνέχεια από τον τοπικό υπεύθυνο του Ε.Α.Μ., Αρ. Φλωρόπουλο, ένα όνομα κρατουμένου. Εκείνος του έδωσε το όνομα του Σπύρου Κοντοπάνου. Ο παπα-Βαλής μετέβη στη φυλακή έχοντας μαζί του ένα σταυρό, μια Ι. Σύνοψη και ένα κεσέ με γιαούρτι. Εκεί, ζήτησε από το Γερμανό διοικητή την άδεια να εξομολογήσει τον … ανεψιό του, Σπύρο Κοντοπάνο και όποιον άλλο ήθελε να εξομολογηθεί πριν από την εκτέλεσή του.
Ο διοικητής συγκατένευσε και οι μελλοθάνατοι συγκεντρώθηκαν σε μια αίθουσα. Ο παπα-Βαλής άρχισε να ψέλνει παρουσία του διοικητή, που στεκόταν σε στάση προσοχής:
«Κύριε ελέησον, μέσα στο γιαούρτι ένα πριόνι… Του Κυρίου δεηθώμεν, να κόψετε τα σίδερα… Να έχετε σινιάλο τέκνα μου τη νύχτα, κύριε ελέησον, ανάψτε τρία τσιγάρα, του Κυρίου δεηθώμεν, τα παιδιά περιμένουν, Κύριε ελέησον, απ’ έξω να σας ελευθερώσουν, … Κύριε ελέησον, τέκνα μου, τέκνα μου, κινηθείτε αποφασιστικά και μη φοβάστε, μνήσθητι Κύριε».


Δακρυσμένοι οι μελλοθάνατοι από αυτόν τον «Ψαλμό των οδηγιών», μπήκαν στη σειρά και άρχισαν να του φιλούν το χέρι. Συγκινημένος και ο διοικητής, επέτρεψε στον ιερέα να παραδώσει τον κεσέ στον «ανεψιό» του. Το ίδιο βράδυ οι όμηροι πριόνισαν τα σίδερα και δραπέτευσαν.

Όπως, δυστυχώς, συμβαίνει συνήθως στον τόπο μας, η ανταμοιβή για τη δράση του ήταν η … αναμενόμενη αγνωμοσύνη. Μέσα στο ζοφερό κλίμα των διώξεων και του εμφύλιου σπαραγμού που ακολούθησε, ο παπα-Βαλής απαλλάχθηκε των καθηκόντων του από τον επίσκοπό του, γιατί «η διαγωγή του σκανδάλιζε το ποίμνιον»… Μερικά χρόνια αργότερα, τιμωρήθηκε με ένα χρόνο φυλάκιση, επειδή κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης του αριστερού λογοτέχνη Θέμου Κορνάρου. Πληροφορίες τον φέρνουν να ζει αργότερα με μια μικρή σύνταξη κάπου στο Αιγάλεω…




ΠΗΓΗ: Πέτρος Παναγιωτόπουλος Πεμπτουσία
Πληροφορίες ελήφθησαν από το άρθρο του Ομότ. Καθηγητή Ιατρικής Νίκου Παπανικολάου, «Ο Παπα-Βαλής», στον Αιτωλοακαρνανικό Τύπο, Μάρτιος 2012, σ. 4 και από τις ιστοσελίδες http—ellinon-anava.pblogs.gr/, agriniomemories.blogspot.gr/, kokkinosfakelos.blogspot.gr/, www.epoxi.gr/

Share Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.agriniopress.gr/
Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.thebest.gr/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.inews.gr/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.eviapost.blogspot.com/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.dou.gr/ Αναδημοσιεύτηκε και στο....http://www.synpeka.gr/


Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

ΕΟΝ Αγρινίου



Η Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας (ΕΟΝ) ήταν κυβερνητική οργάνωση νέων που ιδρύθηκε από το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά το 1936 και διαλύθηκε τον Απρίλιο του 1941, τρεις μήνες μετά το θάνατό του, με την κατάρρευση του μετώπου από τη Γερμανική εισβολή.

Στο Αγρίνιο, ο σύλλογος καθηγητών του Γυμνασίου Αγρινίου, στις 10 Φεβρουαρίου του 1938, μετά από διαταγή του τότε Νομάρχη συσκέπτεται για να αποφασίσει "περί του τρόπου πληρεστέρας και αποτελεσματικωτέρας συμβολής του Γυμνασίου εις την οργάνωσιν της εν Αγρινίω Εθνικής Νεολαίας"





                    





Share
Divider Graphics
~Αγρίνιο...Γλυκές Μνήμες~