Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Καθαρή Δευτέρα


 Ξετυλίγοντας την καλούμπα…των αναμνήσεων!!!


Οι μανάδες μας είχαν βάλει τα απαραίτητα στα καλάθια και στις τσάντες, τουρσί, τώρα το λένε πίκλες,  ελιές, λίγο χταποδάκι, χαλβά, ουζάκι, λαγάνα, φασόλια, ταραμοσαλάτα, δυό κουρέλια, νερό…και ποδαρόδρομο μέχρι το ύψωμα της  Αγίας Παρασκευής.
1962...Καθαρή Δευτέρα στην Αγία Παρασκευή

Το ραδιόφωνο με τις μπαταρίες στα χέρια, οι μεγαλύτεροι τα μπουζουκάκια τους και εμείς τα παιδιά, τους χαρταετούς μας.
Ο χαρταετός…το αγαπημένο έθιμο για μικρά και μεγάλα παιδιά, ο χαρταετός που μας  πρόσφερε με τις τρελές και απίθανες πτήσεις του μοναδικές στιγμές χαράς.
Μέρες πριν στην αγορά, να ψωνίζουμε κόλες γλασέ ή σκέτες λαδόκολλες για να τις ζωγραφίσουμε, καλούμπα. Έπειτα να ψάχνουμε στα ρέματα για καλάμια, να μαζεύουμε πολλές εφημερίδες για την ουρά και να φτιάχνουμε τον χαρταετό μας. Με ιδιαίτερο τελετουργικό τρόπο, από τα χεράκια του μπαμπά μου τα πρώτα χρόνια και αργότερα μόνοι μας.
"Το μυστικό για έναν καλό χαρταετό, έλεγε, είναι  στα ζύγια, στην ουρά… και στον καιρό!!!"

1960...Καθαρή Δευτέρα στο Στράτο
 
Από μέρες πριν ρωτούσαμε να μάθουμε για τον καιρό. Αν έλεγαν ότι θα βρέχει…η στεναχώρια μας μεγάλη. Αέρα θέλαμε. Να φυσάει αρκετά. Έπρεπε ο χαρταετός μας να πετάξει με την πρώτη!!!




Και στο πέταγμα…πόσες φορές φοβηθήκαμε ότι θα σπάσουν τα καλάμια ή ο σπάγκος, ότι θα σκιστεί το χαρτί ή θα χαλάσουν τα ζύγια του…
Κι εκεί, στην εξοχή…παντού φωνές…
 " Τρέχα, τρέχα πέφτει... Τράβα σπάγκο, τράααβαααααα..."
" Δικός σου είναι ο χαρταετός; Πάρ’ τον πιο πέρα, θα μπερδευτεί με τον δικό μας…"
" Αμόλα καλούμπα, αμόλα καλούμπα…"


1960...Καθαρή Δευτέρα στο Στράτο
 
Σήκωνες το κεφάλι σου προς τον ουρανό και ήταν γεμάτος χαρταετούς…

Χρώματα, σχήματα, μεγέθη…

Στο δρόμο της επιστροφής κουρασμένοι αλλά χαρούμενοι, σέρναμε τα πόδια μας και ο δρόμος μας φαινόταν ατέλειωτος…
"Μελισσάνθη"

Ευχαριστώ την φίλη Μαρία για την παραχώρηση των φωτογραφιών.

4 σχόλια:

  1. Ετσι ακριβώς όπως τα περιγράφει η Μελισσάνθη!
    Μόνο να συμπληρώσω πως το μενού είχε και ταραμοκεφτέδες,στο δε χαρταετό μας στέλναμε και γράμμα (περνούσαμε μια σελίδα στο σπάγκο και σε χρόνο μηδέν την πήγαινε ο αέρας επάνω)!!!
    Παλιά πηγαίναμε στο Στράτο,εκεί γύρω από το Ξενία γινότανε ο χαμός.
    Να 'μαστε καλά και φέτος Γίτσα μου και να δούμε την τιμή της λαγάνας θα την φτάνει ο αετός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, Δημήτρη,
      έχεις δίκιο. Γύρω από το "Ξενία", γινότανε ο χαμός.
      Όσο για την τιμή της λαγάνας...άστα να πάνε!!!
      Είδος πολυτελείας έγινε. Σαν δε ντρεπόμαστε...
      Να 'σαι καλά Δημήτρη μου!!!

      Διαγραφή
  2. Γίτσα, η καλούμπα των αναμνήσεων ξετυλίγεται για να μας ταξιδέψει σε έναν πιο αγνό και νοσταλγικό χρόνο που ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ και μάλιστα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία χρόνια πράγματι φίλε μου...
      Και ναι, μας λείπουν!!!!
      Να 'σαι καλά!!!

      Διαγραφή

Αν έχετε περισσότερες πληροφορίες για τα θέματά μας, καθώς και διορθώσεις ( "ουδείς αλάνθαστος...."), γράψτε μας στο gitsanas@gmail.com

Στείλτε μας και δικές σας σκέψεις, φωτογραφίες, κείμενά σας, ποιήματα στο gitsanas@gmail.com