Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Πρωτομαγιά 1926


Μία σπάνια φωτογραφία από τον γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς που οργάνωσαν οι καπνεργάτες του Αγρινίου το 1926.


=================================
=================================

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Αγία Ελεούσα


Ο Κωνσταντίνος Κρυστάλλης στο ποίημά του "Ο Καλόγηρος της Κλεισούρας του Μεσολογγίου", που έγραψε το 1890, κάνει αναφορά στο εκκλησάκι της Παναγίας Ελεούσας.



Πατήστε για μεγέθυνση

================================
================================


Αγιαλεούσα, Η Κυρά του Τόπου μας


Θεόρατοι βράχοι με μεγαλείο κι αιώνιο κάλλος από εδώ και από κει και ανάμεσά τους σκαλισμένο το εκκλησάκι, που είναι χωμένο μέσα στη σπηλιά.
Στρέφουν το βλέμμα τους μέρα και νύχτα χιλιάδες περαστικοί, σταυροκοπιούνται και της απευθύνουν θερμές και μυστικές  προσευχές στην άγια εικόνα και μορφή της.
Κι εκείνη από ψηλά η Αγιαλεούσα, ως άγρυπνος φρουρός, παραστέκει στο κάθε οδοιπόρο, που διασχίζει τον Αράκυνθο. 
Και σταματούν πολλοί από τους διερχόμενους ανάμεσα σ' αυτά τα πανύψηλα τα βράχια για να θαυμάσουν και να εμπνευστούν, να ζήσουν δυο στιγμές γαλήνης και ηρεμίας.

Παλιά καρτ-ποστάλ από προσκύνημα στην Παναγία Ελεούσα

Κι άλλοι ανηφορίζουν να φθάσουν στην σπηλιά, που βρίσκεται η θαυματουργός εικόνα. 
Εκεί γονατίζουν και μιλάνε με την Παναγιά. 
Στιγμές Θεοσέβαστες , στιγμές πνευματικού ανεφοδιασμού. 
Κι έπειτα παίρνουν τον κατήφορο ανάλαφροι και συνεχίζουν το δρόμο τους έχοντας μαζί τους τη χάρη και την ευλογία της Αγιαλεούσας. 

Σήμερα γιορτάζει η Χάρη Της και εμείς γονατιστοί ζητάμε την Ευλογία Της.

Πηγή: 


===================
===================

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Αεροφωτογραφία 1950


Μία πράγματι καταπληκτική αεροφωτογραφία τμήματος της πόλης μας. 
Στην δεκαετία του '50 η λήψη της, τότε που όλα τα σπίτια είχαν την αυλή τους και οι πολυκατοικίες δεν τα είχαν ακόμη αντικαταστήσει.
Ενδεικτικά έχω επισημάνει μερικά κτίσματα...για τους νεώτερους.
Πόσοι από εσάς θα διακρίνουν τα πατρικά τους;
Την φωτογραφία μου την έστειλε ο Δημήτρης Τσούκας με το  "ΖΕΙΔΩΡΟΝ" http://zeidoron.blogspot.com/.
Δημήτρη, ευχαριστώ πολύ!!

Πατήστε πάνω για μεγέθυνση

1. Πλατεία Μπέλλου (σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας)
2. Πλατεία Συντριβανίου
3. Καπναποθήκες Παπαστράτου
4. Καπναποθήκες Καμποσιώρα (σήμερα στεγάζεται το ΤΕΕ)
5. Οικία Ξυνοπούλου. Τότε φιλοξενούσε το ΚΤΕΛ.  (Σήμερα στεγάζεται η ΔΕΗ)
6. Τέταρτο Δημοτικό Σχολείο
7. Κτίριο Οργανισμού Καπνού (ΟΚΑ)
8. Πλατεία Κουμπούρα
9. Καπναποθήκες Παπαπέτρου
10. Κινηματογράφος "ΑΝΕΣΙΣ"
11. Παλιό Δημαρχείο

=====================================
=====================================


Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (7)


1977.
Αγρίνιο.

Οκτώ συμμαθητές μας, που φοιτούσαν τότε στο Β΄ Αρρένων, εκδίδουν ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματά τους.
Ποιήματα που αποτυπώνουν τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τα όνειρά τους, τις προσδοκίες τους, τους έρωτές τους.
«Ξεκίνημα» ο τίτλος του βιβλίου των παιδιών, που σε ένα χρόνο από τότε θα εγκατέλειπαν τα θρανία και θα ξεκινούσαν για το μεγάλο ταξίδι της ενήλικης ζωής τους.
 


============================
============================


1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (6)


1977.
Αγρίνιο.

Οκτώ συμμαθητές μας, που φοιτούσαν τότε στο Β΄ Αρρένων, εκδίδουν ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματά τους.
Ποιήματα που αποτυπώνουν τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τα όνειρά τους, τις προσδοκίες τους, τους έρωτές τους.
«Ξεκίνημα» ο τίτλος του βιβλίου των παιδιών, που σε ένα χρόνο από τότε θα εγκατέλειπαν τα θρανία και θα ξεκινούσαν για το μεγάλο ταξίδι της ενήλικης ζωής τους.
 

============================
============================

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Γλυκόπικρες αναμνήσεις


Μεγάλωσα σε μία γειτονιά του Αγίου Χριστοφόρου. Το φτωχικό πατρικό μου ήταν ένα από τα τέσσερα σπίτια που έβλεπαν σε κοινή αυλή. Μία μεγάλη τσιμεντένια αυλή που τα καλοκαίρια μετατρεπόταν σε ένα μικρό εργοτάξιο. Χιράμια γεμάτα καπνό στη μέση της αυλής, ένα καπνόπανο τεντωμένο από πάνω για τον ήλιο και όλοι γύρω-γύρω μικροί και μεγάλοι να αρμαθιάζουμε τα πράσινα πικρά φύλλα του καπνού.
"ΑΡΜΑΘΙΑΣΜΑ" 

Για εμάς τα μικρότερα παιδιά όλο αυτό φάνταζε σαν γιορτή, σαν πανηγύρι. Για τους γονείς μας και τα μεγαλύτερα αδέλφια μας, σκληρή δουλειά, αϋπνία αλλά και το μοναδικό έσοδο για ολόκληρη την οικογένεια.
Εμάς τους μικρούς, εννέα τον αριθμό, για να μας στριμώξουν και να μην πάρουμε τους δρόμους, μας "πλήρωναν" με μία δραχμή κάθε απόγευμα, με την προϋπόθεση ότι θα βοηθούσαμε στο αρμάθιασμα. 
Κάθε μεγάλος είχε "υιοθετήσει" από έναν μικρό. Του δίναμε βελόνες, περνούσαν από έλεγχο (τα φύλλα να είναι περασμένα με σειρά..ένα καλό, ένα ανάποδο, ένα καλό, ένα ανάποδο, να μην υπάρχουν μέσα σκάρτα φύλλα) και από 'κει στην αρμάθα.
Πολλές φορές την πίκρα του καπνού την γλύκαινε η γιαγιά του Φώτη, φτιάχνοντας χαλβά για όλους μας. Χαλβά, που η μυρωδιά του απλωνόταν σ' όλη τη γειτονιά και οι καυτές κουταλιές που αράδιαζε στα πιάτα, εξαφανίζονταν αμέσως.
Δεν έλειπαν βέβαια και τα "ατυχήματα". Τα κοψίματα από την βελόνα ήταν σχεδόν καθημερινά. Με λίγο καπνό πάνω στην πληγή σταματούσε το αίμα και ο "τυχερός τραυματισμένος", παροπλισμένος ανάρρωνε για το υπόλοιπο της μέρας.
"ΚΟΨΙΜΟ ΑΠΟ ΒΕΛΟΝΑ"

Το απόγευμα μόλις "πληρωνόμασταν" τον κόπο μας, ξεχυνόμασταν στο περίπτερο που βρισκόταν μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Χριστοφόρου και εξαργυρώναμε όλο το πρωινό αρμάθιασμα με ένα παγωτό.
Το παγωτό λεμόνι ήταν το αγαπημένο μου, όχι γιατί μου άρεσε η γεύση του, αλλά έλυωνε αργά και διαρκούσε περισσότερο από των άλλων. Έτσι όταν όλοι οι άλλοι είχαν τελειώσει το δικό τους, εγώ επιδεικτικά συνέχιζα να γλύφω το δικό μου, υποκρινόμενη ότι το απολαμβάνω.
Το χειρότερό μας ήταν ότι έπρεπε να πάμε νωρίς για ύπνο το βράδυ γιατί οι μεγάλοι γύρω στις τέσσερις τα ξημερώματα έπρεπε να ξυπνήσουν και με τις λάμπες στα χέρια να φύγουν για μάζεμα.
Τις Κυριακές το σκηνικό της αυλής άλλαζε. Δεν υπήρχαν χιράμια με καπνό, αλλά σκάφες στην σειρά. Οι μανάδες μας έπλεναν τα ρούχα της βδομάδας και προς το μεσημέρι όλα τα γύρω σύρματα ήταν καλυμμένα με ρούχα.
Έτσι περνούσε ανέμελα για εμάς το καλοκαίρι και όταν έφτανε ο χειμώνας κοιτάζαμε από τα παράθυρα την έρημη αυλή και παρακαλούσαμε, σε αντίθεση με τους μεγάλους, να έρθει το επόμενο.
Λίγα χρόνια αργότερα, μεγάλοι κι εμείς, ενεργοί πια στο φύτεμα, στο σκάλισμα, στο μάζεμα, στο αρμάθιασμα, "ποτισμένοι" με την κόλλα και την πίκρα του καπνού, την ανεμελιά του καλοκαιριού αντικατέστησε η σκληρή δουλειά, η κούραση, η αϋπνία, η υποχρέωση να μπουν λεφτά στο σπίτι.

Γλυκόπικρες αναμνήσεις !!!! 


ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ

================
================ 
Τα έργα που συνοδεύουν το κείμενο, είναι του Αγρινιώτη ζωγράφου Αντώνη Ναστούλη.


Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

"Μαύρα σας φύτεψαν φτερά"


....του Κώστα Μπούτιβα, για τους 120.


Άνοιξαν νύχτα το κελί
πριν φέξει η ανατολή
αυτή τη μαύρη μέρα.
Για την πατρίδα οφειλή
σας πήρε νύχτα απ’ το κελί,
του αιώνα η χολέρα.

Νύχτα σας κόψαν τ’ όνειρο
πριν να ανοίξτε το χορό
με όσα λαχταρούσατε,
και σε τουφέκια αντικριστά
και με τα μάτια σφαλιστά
το θάνατο τρυγούσατε.


Απ' το όνειρο κι απ’ το κελί,
στου Απρίλη την ανατολή
το αύριο ξεδιψάσατε.
Σας φύτεψαν μαύρα φτερά
που ήταν θεμέλια γερά
της λευτεριάς που πλάσατε.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΟΥΤΙΒΑΣ
======================
======================

120...


...του Πάνου Χατζόπουλου.

Από το αναμνηστικό λεύκωμα της 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ
http://eteriafotografizontas.blogspot.com/


Είκοσι χρόνια ολάκαιρα
τ' αηδόνια
στα πλατάνια της Αγιάς Τριάδας
δεν ξανάρθαν
να τραγουδήσουν τα μεσάνυχτα
του έρωτα τους ύμνους.

Είκοσι χρόνια ολάκαιρα
τα χελιδόνια
στο νάρθηκα της εκκλησιάς
δεν ξανάρθαν
να χτίσουν τις φωλιές τους
την άνοιξη να διαλαλήσουν.

Τότε
που γιόμοσε μ' αίμα ο ουρανός
κι ο ήλιος εβασίλεψε
πίσω απ' την Κυρά-Βγένα...

Χριστέ μου
-κράζαν οι μαννάδες-
με πόσα κορμιά,
με πόσο αίμα,
με πόσο αίμα
θα θεμελιώσουμε τη λευτεριά...
Με πόσο αίμα
θα θεμελιώσουμε τη λευτεριά...

Άγια Τριάδα,
Άγια Τριάδα
προσκυνούμε την άγια σου,
την τρισάγια σου,
τη Μεγάλη μας Παρασκευή.

Τότε
που αντιλαλούσανε οι καμπάνες
το τρομερό τους μήνυμα οι καμπάνες,
το θλιβερό τους μήνυμα οι καμπάνες,
το μυστικό τους μήνυμα οι καμπάνες.
Όλες του Κάρλελι οι καμπάνες
απ' το Βραχώρι
ως τ' Άγραφα οι καμπάνες
από το Καρπενήσι
ως τη Ζαβέρδα οι καμπάνες.

Τότε
που κάθε στιγμή ξανασταυρωνόταν
κι ένας Χριστός.
Κι ένας Χριστός μαζί με το Σαλάκο,
μαζί με το Σαλάκο και το Σούλο,
μαζί με τους Σαλάκους
και τους Σούλους
της Ελλάδας.


ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

====================
====================

ΕΥΧΕΣ



Σας ευχόμαστε ολόψυχα
Καλή Ανάσταση.
Το άγιο Φως της Ανάστασης,
ας φωτίσει τις ψυχές
και τις ζωές όλων μας.

=====================
=====================

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Στους 120


Ένα ποίημα που μας έστειλε ο κ. Αναστάσιος Δασκαλάκης για τους 120 εκτελεσμένους στο Αγρίνιο.
Τον ευχαριστούμε θερμά.


===============================
===============================

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

14 Απριλίου 1944... Μεγάλη Παρασκευή



9 Απριλίου 1944.

Αμαξοστοιχία που κινούνταν από Κρυονέρι προς Αγρίνιο και μετέφερε στις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής στο Αγρίνιο πολεμικό υλικό και καύσιμα,  συνοδευμένη από Γερμανούς στρατιώτες ανατινάζεται μεταξύ των χωριών Σταμνάς και Αγγελοκάστρου.
Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν στήσει ενέδρα. Οι απώλειες για τους Γερμανούς τεράστιες.

14 Απριλίου 1944

Ξημέρωμα Μ. Παρασκευής , το Αγρίνιο ξυπνάει με τους ήχους ριπών πολυβόλων. 
117 κρατούμενοι στις φυλακές της Αγίας Τριάδος  εκτελούνταν από τα στρατεύματα των γερμανών,  πίσω από το ιερό της εκκλησίας.
Όσοι Αγρινιώτες, αργότερα, κατέβηκαν στο κέντρο αντίκρισαν συγκλονισμένοι και τη συμπλήρωση της μαζικής δολοφονίας: Τρία σώματα αιωρούνταν κρεμασμένα σε φανοστάτες της πλατείας  Μπέλλου. 
Δύο ΕΠΟΝίτες,ο Χρήστος Σαλάκος και ο Πάνος Σούλος και ο υπάλληλος της ΑΤΕ Αβραάμ Αναστασιάδης. Οι κρεμασμένοι έμειναν εκεί μέχρι το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου, οπότε τους ξεκρέμασαν και τους έθαψαν μαζί με τους άλλους.
Ελάχιστα χιλιόμετρα παρακάτω, στο χωριό Καλύβια, άλλοι 60 εκτελούνται. 
Ο κατάμαυρος ουρανός και η βροχή που έπεφτε ασταμάτητα συνέθεταν το τραγικό σκηνικό.
Χρήστος Σαλάκος
Πάνος Σούλος
  




    



Στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών μονάδων Ηπείρου, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

 

Την 9ην Απριλίου 1944 ο εκ Μεσολογγίου προς Αγρίνιον κατευθυνόμενος σιδηροδρομικός συρμός, υπέστη βορείως της Σταμνάς επίθεσην κομμουνιστικών συμμοριών και επυρπολήθη. Γερμανοί στρατιώται και συνταξιδεύοντες Έλληνες πολίται εφονεύθησαν ή ετραυματίσθησαν, τραυματισμένοι Γερμανοί στρατιώται εφονεύθησαν ή ηπήχθησαν ανάνδρως.

Ως αντίποινα των υπούλων τούτων πράξεων, αίτινες πλήττουν αφ’ ενός τον Γερμανικόν Στρατόν και αφ’ ετέρου τους ειρηνικούς κατοίκους, ελήφθησαν και εξετελέσθησαν τα κάτωθι μέτρα:

 

1ον) Σήμερον 120 κομμουνισταί εκ χωρίων κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής και εκ Παναιτωλίου, οίτινες ως διεπιστώθη, έλαβον μέρος εμμέσως ή αμέσως εις την εν λόγω πράξιν, ετυφεκίσθησαν ή απηγχονίσθησαν εν Αγρινίω.

 

2ον) Εις Σταμνάν και Παναιτώλιον, ορισμένος αριθμός οικιών, εις τας οποίας είχον διαμείνει συμμορίται ή ανευρέθησαν εν αυταίς όπλα και πυρομαχικά, κατεστράφη.

 

3ον) Δέκα χωρία, εξ ων προήρχοντο οι λησταί, ή τα οποία κείνται κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, υπεχρεώθησαν εις την καταβολήν μεγάλης χρηματικής ποινής.

 

Στη φωτογραφία πρώτος όρθιος στη δεύτερη σειρά, ο Αβραάμ Αναστασιάδης, ο οποίος παρασημοφορήθηκε πέντε φορές. Μετά  τον Φεβρουάριο του 1917, επέστρεψε στον Καύκασο και πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ελληνικής Μεραρχίας, αναλαμβάνοντας υποδιοικητής ενός από τα τρία συντάγματα που δημιουργήθηκαν. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας στην περιοχή του Αγρινίου. Το Πάσχα του 1944 εκτελέστηκε από τους Γερμανούς. (Αρχείο Θανάση Διαμαντόπουλου).

 

 


=================


 Τα ονόματα των 120

Αγγελάκης Γεώργιος                     
Αλεξανδρής Κωνσταντίνος
Αναστασίου Χρήστος,
Αναστασιάδης Αβραάμ
Αντωνόπουλος Γεράσιμος,
Αντωνόπουλος Χρ.
Βλάχος Αλέκος
Βλάχος Δημήτρης
Βίτσας Γιάννης
Γράψας Βασίλης
Γιάγκας Σπύρος
Γυφτομήτσος Γιώργος
Δανίας Γεώργιος
Διαμαντής Γεώργιος
Ζήκας Κωνσταντίνος
Ζήκας Μιχάλης
Καρέλος Θεόδωρος
Κούρτης Βαγγέλης

Κατσαρός (Καραγιάννης) Γιώργος
Καρφής Γιώργος
Κασαγιάννης Πάνος
Κολοβός Χαράλαμπος
Καλλίμαχος Σωτήρης
Καταπόδης Κώστας·
Κυριλής Χρήστος
Κοκορόμπας Γιώργος
Καβγιούλας Γιάννης
Καλυβιώτης Κωνσταντίνος           
Κίτσος Χρήστος
Κουκουμίλος Βασίλης
Κατσάμπελος Νικόλαος
Κουρούπης Αντώνιος                              
Μαριώλης Βασίλης                                   
Μπέλλος Δημήτρης
Μπλήτσας Κωνσταντίνος
Μιχαλόπουλος Δήμος
Μπαρτζώκας Σταύρος
Νικολάου Χρήστος
Νιάφας Απόστολος
Ντελής Αλέξανδρος
Ντελής Ιωάννης
Ντελής Χρήστος
Παπαπάνου Γεώργιος
Παπανίκος Γιάννης
Παπακωνσταντής Χρ.
Παπαδήμος Σταύρος
Παπαευθυμίου Ανδρέας
Πάνης Γεώργιος
Πάνης Ευάγγελος
Παπάς Δημήτριος
Παπάς Διονύσιος
Παπάς Ιωάννης
Πέπας Χαράλαμπος
Σαλάκος Χρήστος
Σβώλης Χρ.
Σισμάνης Φώτης
Σταυρόπουλος Σπύρος
Σκιαδάς Κώστας
Σκαρλάτος Γιάννης
Σούλος Παναγιώτης
Σουπικιώτης Βασίλης
Σουπικιώτης Νι κηφόρος
Σουπικιώτης Χαράλαμπος
Τσικώνης Γεράσιμος
Τσαμίλης Αντώνης
Τσίρκας Γιάννης
Τσιτσόνης Σταμούλης
Ταμπάκης Κωνσταντίνος
Τσίπης Βασίλης
Τζίμας Γιώργος
Τζίμας Σπύρος
Τσούτσης Δημήτριος
Τσούτσης Μιλτιάδης
Τσούτσης Μιχάλης
Τσούτσης Χαράλαμπος
ΧαραλαμπίδηςΠαρασκευάς
Χατζάρα Κατίνα
Χατζηελευθερίου Νικόλαος
Χρηστάκης Γεώργιος
Χρήστου Αριστείδης
Χολέβας Γεώργιος
Σταυράκης Χριστόφορος
Σαμαντάς Χρήστος
Σωκρατάκης Πάνος

========================
========================



14 Απριλίου 1944...Μεγάλη Παρασκευή (3)


Η ανακοίνωση του Γερμανού Στρατιωτικού Διοικητή για την εκτέλεση των 120, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ", το Σάββατο 15 Απριλίου 1944.



Μιά σπάνια φωτογραφία του Διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας, Ταγματάρχη Τολιόπουλου.



===========================
===========================

1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (5)









 ============================
============================


1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (4)



============================
============================

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (3)



=======================
=======================

1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ" (2)


Τον πρόλογο στο βιβλίο των μαθητών του Β' Αρρένων Αγρινίου έκανε ο καθηγητής κ. Σταύρος Σταυρίδης.



=======================
=======================

1977 "ΞΕΚΙΝΗΜΑ"



1977.
Αγρίνιο.

Οκτώ συμμαθητές μας, που φοιτούσαν τότε στο Β΄ Αρρένων, εκδίδουν ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματά τους.
Ποιήματα που αποτυπώνουν τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τα όνειρά τους, τις προσδοκίες τους, τους έρωτές τους.
«Ξεκίνημα» ο τίτλος του βιβλίου των παιδιών, που σε ένα χρόνο από τότε θα εγκατέλειπαν τα θρανία και θα ξεκινούσαν για το μεγάλο ταξίδι της ενήλικης ζωής τους.
Το βιβλιαράκι αυτό βρίσκεται στην βιβλιοθήκη μου από τότε.
Ξεφυλλίζοντάς το πρόσφατα και φτάνοντας στο μέσα μέρος του οπισθόφυλλου βρίσκω κάτι που είχα σημειώσει τότε…
«…έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο σκεφτόμαστε εμείς οι νέοι, μόνο που μερικοί από εμάς έχουμε την ευχέρεια να μετατρέπουμε τους προβληματισμούς μας, τις ιδέες μας, τα όνειρά μας σε ποιήματα, άλλοι να τα ζωγραφίζουμε σε καμβά, άλλοι σε πεζό λόγο.
Οι ιδέες και τα όνειρά μας όμως είναι κοινά. Ένα καλύτερο αύριο θέλουμε, έναν πιο δίκαιο κόσμο, ελπίζω εμείς να τα καταφέρουμε, ελπίζω να μας αφήσουν να τα καταφέρουμε…»

Τα καταφέραμε παιδιά;;;;;



v     Κώστας Μπούτιβας           

v     Γιάννης Μπίνας                                                       

v     Μιχάλης Ουρανής

v     Πάνος Καράμπελας

v     Παύλος Ζαρναβέλης

v     Σπύρος Ζανάκος

v     Βασίλης Ρούσσης

v     Κοσμάς Πανάγος




==============================
==============================



Χαλκούνια



ΕΘΙΜΟ ΧΑΛΚΟΥΝΙΩΝ

Την Μεγάλη Παρασκευή, κατά την περιφορά των επιταφίων, υπάρχει η συνήθεια να καίγονται χαλκούνια, χάρτινοι κύλινδροι γεμισμένοι με μπαρούτη.
Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την προέλευση αυτού του εθίμου που έχει τις ρίζες του στον καιρό της Τουρκοκρατίας.
Μία εκδοχή λέει ότι κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στο Βραχώρι υπήρχε μία μεγάλη κοινότητα από διακόσιες Εβραϊκές οικογένειες. Η κοινότητα αυτή βρισκόταν σε συνεχή έχθρα με τους ορθόδοξους Χριστιανούς Βραχωρίτες. Παρά την δουλεία, οι Έλληνες μπορούσαν να τελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα ύστερα από ειδικές παραχωρήσεις με την επέμβαση των Χριστιανικών Δυνάμεων. Έτσι μπορούσαν να περιφέρουν και τους Επιταφίους τους την Μεγάλη Παρασκευή. Τότε οι Εβραίοι θέλοντας να εκθέσουν τους Χριστιανούς απέναντι στους κατακτητές, έμπαιναν στην πομπή της περιφοράς και δημιουργούσαν επεισόδια. Κατά την περιφορά πετροβολούσαν τα τουρκικά αρχοντόσπιτα, έβριζαν τους Τούρκους και τις τουρκικές αρχές. Εκ των υστέρων υποστήριζαν ότι οι θρησκευτικές αυτές συγκεντρώσεις θα μπορούσαν να μετατραπούν σε επανάσταση.
Τότε οι Έλληνες αναγκάστηκαν να πάρουν τα μέτρα τους, ζητώντας από τους Τούρκους να τους επιτραπεί η χρήση των χαλκουνιών για να κάνουν μία ζώνη ασφαλείας γύρω από την πομπή της περιφοράς των επιταφίων.
Άλλη εκδοχή λέει ότι η χρήση των χαλκουνιών ήταν ένας ευρηματικός τρόπος των Βραχωριτών για να δοκιμαστεί η ποιότητα της μπαρούτης, πριν χρησιμοποιηθεί για τις μάχες εναντίον των Τούρκων κατακτητών.
Η Χούντα του 1967 κατήργησε το έθιμο αυτό. Μετά την Χούντα αναβίωσε το έθιμο.


Ολόκληρες οικογένειες μήνες πριν την Μεγάλη Παρασκευή  αρχίζουν την ετοιμασία των χαλκουνιών. Οι Γιωτοπουλαίοι, Παπαλένηδες, Ζυματουραίοι, Ζαβραίοι και άλλοι κράτησαν το έθιμο ζωντανό και αργότερα ο Πολίτης, Πετσώρης, Κούκας, Τσιρώνης, Ζανάκος, Καζαντζής, Λιακατάς και πολλοί άλλοι.
Έτσι και φέτος την Μεγάλη Παρασκευή, στην πλατεία Δημάδη, θα συγκεντρωθούν οι Αγρινιώτες χαλκουνάδες να τηρήσουν το έθιμο.  


ΠΗΓΗ: Ρίζα Αγρινιωτών

===============
================