Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Πέρασε ένας χρόνος


Πέρασε ένας χρόνος…


Ήταν πριν από ένα χρόνο ακριβώς, όταν βγήκε στον αέρα το «Αγρίνιο…Γλυκές Μνήμες».

Το ξεκίνησα – οφείλω να ομολογήσω- με σκοπό όχι να το δημοσιεύσω αλλά θέλοντας να ταξινομήσω το υλικό, κυρίως έγγραφα και αρχεία που είχα μαζέψει τόσα χρόνια. 
«Ποιος θα το δει εξάλλου; Ποιόν ενδιαφέρει η δική μου τρέλα; Σιγά μην ασχοληθεί κανείς με το τι γινόταν στο Αγρίνιο τόσα χρόνια πριν».
Έτσι έλεγα.  
Όμως μέσα σε λίγες μόνο μέρες πήρα τόσα πολλά μηνύματα, είδα εγγεγραμμένα μέλη, άρχισαν να μου στέλνουν υλικό τόσοι φίλοι  και ντράπηκα, ειλικρινά ντράπηκα να το αποσύρω. 
Δειλά-δειλά άρχισα να κάνω καθημερινές αναρτήσεις και να μέσα σ’ ένα χρόνο έχω γνωρίσει ανθρώπους αξιόλογους, ξαναβρήκα γνωστούς που είχα «χάσει», ήρθα σε επαφή με συντοπίτες μας που βρίσκονται στο εξωτερικό και λατρεύουν την πόλη μας. 
Είχα μηνύματα από ανθρώπους που έζησαν για λίγα χρόνια  στο Αγρίνιο και έχουν συνδέσει τα παιδικά τους χρόνια με την πόλη μας. 
Συγκινητικά γράμματα από Εβραϊκές οικογένειες που ζούσαν εδώ μέχρι τον πόλεμο, μιλώντας με λατρεία για το Αγρίνιο και συνοδεύοντας αυτά τα γράμματα με καταπληκτικό φωτογραφικό υλικό.  Και έκανα διαδικτυακούς φίλους απ’ όλη την Ελλάδα, όχι μόνο από το Αγρίνιο.
Με μερικούς απ’ αυτούς μάλιστα συναντήθηκα.
Θα ‘θελα ειλικρινά να τους συναντήσω όλους και θα το επιχειρήσω να το κάνω σύντομα. Μια συνάντηση, για μια πιο άμεση επαφή και να γνωριστούμε όλοι μεταξύ μας. Ένα ραντεβού που θα κλειστεί από εδώ μέσα.
Το να πω ένα ευχαριστώ για την στήριξη, υποστήριξη και συμμετοχή σας, θα είναι λίγο.
Η συνάντησή μας θα είναι η απόδειξη για το πόσο ευγνώμων είμαι.
Σας ευχαριστώ όλους και τον καθένα σας ξεχωριστά.
      

17 σχόλια:

  1. Καλησπέρα!
    πολλά χρόνια να περάσουν και το όμορφο ταξίδι να μη σταματήσει, ποτέ!
    Με σένα καπετάνισσα, πάντα γερή, ορεξάτη, ονειροπόλα, αισιόδοξη, "ζωντανή".
    Να μας προσφέρεις πάντα συγκινήσεις, γνώσεις, όνειρα!
    Να γεμίζεις τις ψυχές μας με νοσταλγία για το παρελθόν, το νου με ...γλυκές μνήμες και την καρδιά με τη ζεστασιά των συναισθημάτων που αναδύουν οι εικόνες, τα πρόσωπα, οι τοποθεσίες, οι μυρωδιές! Γίτσα μου να είσαι πάντα καλά, να είσαι εκεί, κι εγώ εδώ να σε θαυμάζω, να σε καμαρώνω και να ευχαριστώ αυτό το άψυχο μαραφέτι με τα κουμπιά και την οθόνη που έκανε τα μονοπάτια μας να συναντηθούν.
    ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ήξερες τι πραγματικά έχεις προσφέρει σε όλους εμάς,που όχι μόνο δεν χάνουμε ανάρτησή σου αλλά συχνά πυκνά "ταξιδεύουμε" στο παρελθόν της πόλης μας για να χαλαρώσουμε και να θυμηθούμε τα νιάτα μας,θα ήσουν διπλά υπερήφανη για το ανεκτίμητο έργο σου.
    Ενα έργο που θα έπρεπε να είχαν κάνει προ πολλού οι αρχές της πόλης του Αγρινίου σε κάποια αίθουσα του Δήμου,ως διαρκή έκθεση ιστορίας και μνήμης.Γίτσα μου θεωρώ τη δουλειά σου όχι μόνο ισάξια του βιβλίου του Αριστείδη Μπαρχαμπά αλλά και ανώτερη γιατί περιέχει περισσότερο υλικό και ντοκουμέντα που συνεχώς εμπλουτίζονται.Ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς και θερμή παράκληση να κρατάς αντίγραφο για παν ενδεχόμενο.Ειλικρινά η σελίδα σου θα αποτελεί στο διηνεκές ένα σημαντικό βοήθημα για όσους θα ήθελαν να γνωρίσουν το παλιό και νέο Αγρίνιο.Να είσαι πάντα καλά να συνεχίζεις το έργο σου και η σελίδα σου να τα χιλιάσει!

    Υ.Γ.:Εχεις σκεφτεί την έντυπη έκδοση είτε ως βιβλίο είτε ως άλμπουμ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λίγο λοιπόν πριν παραδώσουμε τα κλειδιά της πόλης σε αχρείους που τα διεκδικούν, σε πείσμα σφετεριστών, εγγυητών και πιστωτών, ας γυρέψουμε καταφύγιο στη μνήμη. Ας κοιταχτούμε βαθιά, με την αίσθηση εκείνη που έχει κανείς όταν γυρεύει να κρατηθεί από ένα αγκωνάρι για να συνεχίσει να πορεύεται. Ας πάρουμε τ’ αλφαβητάρι της θύμησης και κάτω από τον ίσκιο των αναμνήσεων, πάνω και πέρα από τους εαυτούς μας, ας μάθουμε ξανά να συλλαβίζουμε τη λέξη «Πατρίδα». Ένα χρόνο τώρα τούτο το δάχτυλο-τούτο το blog- μας οδηγάει γράμμα-γράμμα ,συλλαβή συλλαβή σ’ ετούτο το μεγάλο σκοπό. Να κάπως έτσι λέει παίρνουν τα όνειρα εκδίκηση.
    Καστρινός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γίτσα μου ένα ευχαριστώ στο οφείλω.
    Για όσα διάβασα.. έμαθα.. θυμήθηκα...
    Φαντάζομαι οι συντοπίτες σου να το εκτιμήσουν.
    Τόσο υλικό!
    Να το προστατεύσεις θα σου έλεγα (συγνώμη για την υπόδειξη)αλλά είναι θησαυρός αναμνήσεων γραμμένος με τόση αγάπη που επιβάλλεται να τον σεβαστούν οι "όποιοι" θελήσουν να τον σφετεριστούν.
    Από καρδιάς ευχαριστώ!
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σ ευχαριστουμε που μοιραζεσαι μαζι μας αυτο τον θυσαυρο.
    Και τα κλειδια αυτης της πολης φιλε Καστρινε, δεν προκειται κανεις να μας τα παρει. Γιατι ειναι αυλα και κλεισμενα βαθεια μεσ την καρδια και την ψυχη μας. Και εχουν ακοιμητους φρουρους τις θυμησες που δεν θα σβησουνε ποτε οσο υπαρχουν ανθρωποι σαν και σας.
    Φιλη Γιτσα συνεχισε με τις ασπρομαυρες πινελιες σου να δινεις χρωμα στα ονειρα μας. Γιατι θαρω το μαυρο και το ασπρο ειναι πιο αγνα κι αληθινα, γιατι ειναι αυτα που ειναι και δεν θα προσπαθησουνε ποτε να βγουν απο το καδρο
    Σ ευχαριστουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι ευχές των φίλων για τα "γενέθλια" της προσφοράς σου μαρτυρούν πάνω απ' όλα την απήχηση που έχει στις καρδιές μας. Σου εύχομαι να 'σαι πάντα καλά και να συνεχίσεις για πολλά πολλά χρόνια ακόμη να μας ξαναγυρίζεις στις "Γλυκές Μνήμες" του τόπου μας.
    Όσο για το ραντεβού...καλοδεχούμενο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Να σου χαρίσω μερικούς στίχους του Τάσου Λειβαδίτη που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύουν τη δουλειά σου και όλη αυτή τη γλυκιά προσπάθεια...

    ----------------------
    "Ναι, αγαπημένη μου,
    εμείς γι' αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε,
    για να μπορούμε να' χουμε
    μια λάμπα, ένα σκαμνί,
    ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί,
    ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.
    Για να' χουμε έναν έρωτα που να μη μας τον λερώνουν,
    ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε."
    ---------------------

    Με τις μνήμες οδηγό
    πάντα μπροστά....

    Με εκτίμηση
    "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανέσυρε Γίτσα μου εναν θησαυρό απο γεγονότα, αναμνήσεις και αφηγήσεις όλα σε κοινή θέα για να συγκινηθεί όποιος θέλει, να μάθει όποις ενδιαφέρεται, να αναπολήσει όποιος έχει ανάγκη. Το μπλόγκ σου είναι καταπληκτικό, ευχάριστο, επιμορφωτικό και χρήσιμο. Θαυμάζω αυτή σου την επιμέλεια, την αγάπη της έρευνας, της συλλογής, της αξιολόγησης. Σου εύχομαι λοιπόν, ολοψυχα υγεία, και κάθε ευτυχία και μεγάλη ακόμα επιτυχία στο μπλόγκ σου. Ερχόμενος στη γενέτειρα θα τα ξαναπούμε. Είμαι υπερήφανος για σένα. Την αγάπη μου.
    Μάκης-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Eδώ ταιριάζει απόλυτα αυτό που λέει ο λαός μας:"τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσουν τα συναισθήματά μας"!
    Γεννήθηκα και ζω στο Αγρίνιο κοντά 60 χρόνια τώρα και κάθε φορά που μπαίνω στο blog σου Γίτσα ένας κόμπος στέκεται στο λαιμό μου από τη συγκίνηση.Σκέψου τι νιώθουν όσοι ζουν μακριά από την πόλη μας κάθε φορά που επισκέπτονται τη σελίδα σου για να "μυρίσουν" μια γωνιά πατρίδας.Να είσαι καλά κοπέλα μου να μη κουραστείς ποτέ να συμπληρώνεις κομματάκια ζωής,ζωής που πέρασε με πίκρα,πόνο αλλά και πολύ αγάπη σ' αυτή την πόλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Χρόνια πολλά.
    Γεννήθηκα στο Αγρίνιο και έζησα τα γυμνασιακά και λυκειακά μου χρόνια εκεί. Το ξεψάχνισα το μπλογκ σου (ομολογώ: ψάχνοντας για καμιά παλιά φωτογραφία δικών μου!). Η προσπάθειά σου είναι αξιέπαινη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σας έχω εκφράσει και παλαιότερα την εκτίμησή μου για το blog...Σήμερα σας εύχομαι κουράγιο για χιλιάδες όμορφες αναρτήσεις, σαν κι΄αυτές που απολαύσαμε μέχρι τώρα !

    gialinomati

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλησπέρα και από εμένα, να' σαι πάντα γερή και δυνατή και να μας προσφέρεις απλόχερα όλα αυτά τα "διαμάντια" για την πόλη που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε, ερωτευτήκαμε, κάναμε οικογένειες , παιδιά ... Όπως γράφει πιο πάνω και ένας φίλος, όλες αυτές οι δημοσιεύσεις, άρθρα, φωτογραφίες κλπ. αξίζει να εκδοθούν σε ένα βιβλίο για να βρίσκονται παντοτινά στην βιβλιοθήκη κάθε Αγρινιώτη, για να μας θυμίζουν την αγαπημένη μας πόλη ...
    Να είσαι πάντα καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συνέχισε έτσι.Να είσαι καλά, γερή και δυνατή να μας συγκινείς συνεχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Περιμένουμε την συνάντηση...
    Πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίσουμε αυτή την Κυρία που σχεδόν κάθε μέρα μας συγκινεί, μας φέρνει στο νου γλυκιές μνήμες, πικρές μνήμες, μας κάνει πολλές φορές να δακρύζουμε, να χαμογελάμε με νοσταλγία, να αναπολούμε.
    Να είσαι πάντα καλά, να μας χαρίζεις έντονες στιγμές.
    Σε ευχαριστούμε πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σας ευχαριστώ πολύ όλους και τον καθένα σας ξεχωριστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Να τα χιλισαεις,μεγαλη δουλεια,
    μπραβο,μην κουραστεις,μας φερνεις και μα δωριζεις τον τοπο ,
    παντα διαβαζω τη σελιδα
    Ευχαριστω πολυ
    [Χ.Ν.Κουβελης
    site: artpoeticacouvelis]

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αν έχετε περισσότερες πληροφορίες για τα θέματά μας, καθώς και διορθώσεις ( "ουδείς αλάνθαστος...."), γράψτε μας στο gitsanas@gmail.com

Στείλτε μας και δικές σας σκέψεις, φωτογραφίες, κείμενά σας, ποιήματα στο gitsanas@gmail.com