Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Βασίλης Ευαγγέλου



Ένας Αγρινιώτης συγγραφέας ...στην Ιταλία


από το Agriniopress


Μεγαλωμένος στις αλάνες της Αγίας Τριάδας, γαλουχημένος από τον Παναιτωλικό και την ΓΕΑ και ακολουθώντας μια περιπετειώδη ζωή, ο  Βασίλης Ευαγγέλου σύντομα, εκδίδει το πέμπτο βιβλίο του στην Ιταλία και δεν ξεχνά το Αγρίνιο… 
Η γνωριμία μας με τον 63χρονο σήμερα Βασίλη Ευαγγέλου, έγινε μέσα από το… facebook. 
Παρά τα χρόνια του, η συγκεκριμένη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, φαίνεται να του δίνει διέξοδο αλλά ακόμη περισσότερο, να τον φέρνει  σε επαφή με το παρελθόν του…  Ένα παρελθόν που δεν θέλει να ξεχάσει, μιας και η τυχαία επαφή του με το agriniopress, του θύμισε πολλά, του ανέσυρε μνήμες αγαπημένες, που ίσως είχε χρόνια να σκεφτεί  και ακόμη περισσότερο να εκφράσει.
«Παιδιά είμαι συγκινημένος, με γυρίσατε χρόνια πίσω … αν  γνωρίζετε τον Οδυσσέα Κατερινόπουλο, δώστε του χαιρετισμούς!!!», γράφει στο τελευταίο e-mail του.
 

Ο Βασίλης Ευαγγέλου σήμερα, έχοντας ζήσει μια περιπετειώδη ζωή, κατά ένα μεγάλο διάστημα συνυφασμένη με την περιπέτεια της Αριστεράς στην Ελλάδα, διδάσκει στην Ανώτερη Ακαδημία των Τεχνών και Επαγγελμάτων της Κατάνια.
Γεννήθηκε στο Ριζοβούνι Πρέβεζας  τον Μάιο του 1948, πήγε σχολείο στην Α’ τάξη για μισό χρόνο στο δημοτικό του χωριού του και τον μισό στο  Δημοτικό Σχολείο στην Αγία Τριάδα Αγρινίου και «… φυσικά τελείωσα δημοτικό στο Δεύτερο, κοντά στον Άγιο Χριστόφορο, όπου και κατοικούσα.»
«Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα στο Αγρίνιο παίζοντας μπάλα στον Παναιτωλικό, στα «τσικό»,  και έτρεχα με την Γυμναστική Εταιρεία. Γράφτηκα στην Εμπορική σχολή που μετά έγινε νυχτερινό γυμνάσιο. Για λόγους πολιτικούς (δικτατορία) τέλειωσα την τελευταία τάξη στην Αθήνα σε νυχτερινό γυμνάσιο. 

Το 1968 παρουσιάστηκα στον στρατό και δυστυχώς άρχισαν οι πρώτες δυσκολίες .. .από το πυροβολικό σαν οδηγός βαρέων οχημάτων, μέχρι τα Τ.Ε.Α. στο Σιδηρόκαστρο, και μετά με «πετάξανε» στους μαυροσκούφηδες σαν ανεπιθύμητο,  μέχρι και κατηγορία ότι ήμουν ένοχος για την απόπειρα δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού και δικτάτορα!
Η αγάπη του παιδιού του, που λέγεται Χρήστος Παπαδόπουλος με έβγαλε από το Γεντί Κουλέ της Θεσσαλονίκης.
Τρία χρόνια και μισό φαντάρος, ένα χρόνο και μισό στη φυλακή, γύρισα στο Αγρίνιο.»
Για μερικά χρόνια έκανε στο σινεμά και την τηλεόραση επικίνδυνες σκηνές με αυτοκίνητα, μηχανές και όλα αυτά τα επικίνδυνα «παιχνίδια».

«Και πάλι  το 1974, βρέθηκα «στα όπλα»  για να σώσουμε την Κύπρο, γύρισα μετά από δύο μήνες, τραυματισμένος στα πλευρά, όχι από τα όπλα των εχθρών, μα σε μια άσκηση που κάναμε χωρίς πολεμοφόδια, μας πυροβολούσαν Αλβανοί, και για να σώσω τα παιδιά από τις σφαίρες χτύπησα άσχημα σε ένα δέντρο σπασμένο ….χαχαχα», αφηγείται με αρκετή δόση χιούμορ ο Βασίλης.
«Με συνόδευσε στο σπίτι μου ο μετέπειτα πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου με τον γραμματέα του. Μην έχοντας άσπρη μέρα, με τα χαρτιά μου «λερωμένα» και με διαγωγή κακή στον στρατό αποφάσισα να φύγω για Ιταλία.»
 
Ο Βασίλης Ευαγγέλου είναι  πτυχιούχος ψυχολόγος, κοινωνιολόγος, με Μάστερ στην ψυχολογία και κλινική για την εφηβική ηλικία. Διδάσκει στην Ανώτερη Ακαδημία των Τεχνών και Επαγγελμάτων της Κατάνια.
« Για αρκετά χρόνια προπονούσα ποδοσφαιρικές ομάδες στην Τρίτη και Δεύτερη εθνική. Σήμερα, όπως πάντα πια ελεύθερος επαγγελματίας, μα θέλοντας να μετρηθώ με τον εαυτό μου μπήκα σε έναν δρόμο δύσκολο μα ευχάριστο. 
Άρχισα εδώ και αρκετά χρόνια να γράφω, έχοντας ως έμπνευση,  ιστορίες που μου λένε οι ασθενείς μου. Οι σχέσεις μου με το Αγρίνιο είναι πολύ δεμένες στην μνήμη μου, όταν κατέβω δεν λείπουν οι φίλοι,  ούτε και τα ούζα…»

Τα βιβλία του:



 

«Maestro un bacio» - «Δάσκαλε ένα φιλί»  
Μια ιστορία αγάπης που ήτανε σαν όνειρο.. όταν το όνειρο έσβησε αρχίσανε τα δράματα στην αληθινή ζωή… . με κατάληξη τον θάνατο της ψυχής των δυο ερωτευμένων.









«La pleiade» 
Η Στέλλα δεν κοιτούσε τα ανήλικα παιδιά της , αλλά τα έκλεινε στο νηπιαγωγείο για να έχει την ελευθερία να κάνει έρωτα στα κρεβάτια των παιδιών της….. έψαχνε όνειρα απατηλά… 










«L'oasi della grande via» -  Η όαση του μεγάλου δρόμου...  
Η όαση αυτή δεν ήταν για να ξεδιψούν οι διάφοροι ταξιδιώτες…. Κάθε μέρα ήταν γεμάτη από κάθε καρυδιάς καρύδι… ο δρόμος της όασης δεν ήταν για αθώους ανθρώπους…









«La venditrice di fumo» - «Η πολιτεία του καπνού» Πουλούσε κουβέντες η Λίνα… κουβέντες χωρίς ουσία… το όνειρό της ήτανε να κατακτήσει τον κόσμο,, μα πλήρωνε τους άντρες που της λέγανε πως είναι όμορφη… τα ψέματά της ήταν η ζωή της…






Ο Βασίλης Ευαγγέλου σύντομα τυπώνει το πέμπτο  βιβλίο του, με τίτλο:   
«Buon viaggio cowboy» – «Καλό ταξίδι κάουμπόϋ»


Αναδημοσίευση από το ....http://www.agriniopress.gr/