Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΜΑΣ






  «Έλα, μάτια μου! Κρύωσε το φαΐ!!»
Είναι η μάνα
που θέλει να  δώσει
το φαΐ, το ίδιο ζεστό, 
όπως το πρώτο γάλα απ' το μαστό της ...
«Έλα να ξεκουραστείς,   έλα να βάλεις μια ζακέτα...»
Είναι η μάνα
που θέλει να μη  στερηθείς
ποτέ τη θαλπωρή και την ησυχία της μήτρας...
  Σε παρακολουθεί σε κάθε σου βήμα,
σεπτό ή στραβοπάτημα,
Σιωπηρή, ευχόμενη...
...γιατί είναι μάνα...
Και κει που νομίζεις πως είναι αδιάφορη, πως είναι αλλού,
στην πρώτη σου ανάγκη βρίσκεται δίπλα σου,
πιο γρήγορη κι απ' τον άνεμο,
πριν ακόμα την αποζητήσεις...
 ...γιατί είναι μάνα...
  Άμα πονάς, διπλά πονά. Άμα χαίρεσαι, διπλά χαίρεται...
 ...γιατί είναι μάνα...
 Ακούει όσα της καταμαρτυρείς και δεν αμύνεται,
δεν αντιστέκεται στην υποτίμηση...
γιατί είναι κάτι πέρα από αυτά...
 ...γιατί είναι μάνα...
Κι όταν θυμώνει, κι όταν μαλώνει,  ήδη μέσα της χίλιες φορές έχει μετανιώσει...
 ...γιατί είναι μάνα...
  Σκεπάζει τα άσχημά σου, αναδεικνύει, παινεύει τα όμορφά σου...
  ...γιατί είναι μάνα...
 Και περιμένει... και περιμένει... και περιμένει...
Και υπομένει... και υπομένει... και υπομένει...
Και ξεχνάει κόπους και πόνους καθώς φέρνει ζωές...
(Μπορεί τούτη η εύκολη λήθη,
να ναι το δώρο της Ζωής,
επειδή  την κυοφορεί, τη διαιωνίζει...)
 Και χαίρεται με το παραμικρό, έχοντας ζήσει το πολύ μεγάλο.
...γιατί είναι μάνα...
  Και συγχωρεί και συμφιλιώνει και αγωνιά και θεραπεύει και... και...


Μας το έστειλε ο Γιάννης Σώλος.

===============================
===============================