Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Νικόλαος Παναγιώτου ή Κουμπούρας





Στην συμβολή των οδών Δαγκλή, Δεληγιώργη και Μακρή, υπάρχει  μια τριγωνική μικρή πλατεία.
Εκεί βρίσκεται μια προτομή ενός Αγρινιώτη Μακεδονομάχου, του  Νικολάου Παναγιώτου ή  Κουμπούρα. 


Πλατεία Κουμπούρα στο Αγρίνιο




Είναι αλήθεια οτι λίγοι Αγρινιώτες γνωρίζουν ποιός είναι ο Παναγιώτου Νικόλαος ή Κουμπούρας.
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1880. Οι γονείς του ήταν καπνεργάτες. Από μικρό παιδί δούλευε κι αυτός στα χωράφια.
Το 1907, όταν ο Μακεδονικός Αγώνας είχε ανάψει για τα καλά, παίρνει την απόφαση και φεύγει για την Μακεδονία.
Μπαίνει στην ομάδα του καπετάν Μητρούση.
 Ο Μητρούσης Γκογκολάκης καταγόταν από το χωριό Χομόνδος Σερρών.  Ξεκίνησε από φιλήσυχος γεωργός και παλαιστής των πανηγυριών, για να γίνει ήρωας του Μακεδονικού αγώνα.
Μια μέρα το 1907, βουλγαρική συμμορία υπό τον αρχικομιτατζή Αραμπατζή, εκμεταλλευόμενη την απουσία του Γκογκολάκη, έβαλε φωτιά στο σπίτι του και κατέσφαξε ολόκληρη την οικογένεια του. Ο Μητρούσης όταν επέστρεψε κι αντίκρισε το θλιβερό θέαμα των πτωμάτων των αγαπημένων του, ορκίσθηκε εκδίκηση.
Συγκρότησε σύντομα δικό του ανταρτικό σώμα και άρχισε τη δίωξη των κομιτατζήδων.
Με την εθνική του δράση έγινε ο φόβος των Βουλγάρων Κομιτατζήδων.
Στο πλευρό του πολεμούσαν ο παιδικός του φίλος Αθανάσιος Γιοβάνης, ο συμπατριώτης του Μιχάλης Ουζούνης, ο  Γιάννης Ούρδας και ο Θεόδωρος Τουρλεντές από το Λεοντάριο. Στην ομάδα του μπαίνει και ο Νικόλαος Παναγιώτου από το Αγρίνιο.
Στις 13 Ιουλίου 1907, ημέρα Παρασκευή, ο Καπετάν Μητρούσης κυνηγώντας με τα παλικάρια του τους Βουλγάρους μπήκε στις Σέρρες και κρύφτηκε στο σπίτι του Παπαθανάση, ιερέα του ναού της Αγίας Ευαγγελίστριας στα Κάτω Καμενίκια.
Η παραμονή του όμως στην πόλη προδόθηκε στους Τούρκους και αμέσως 12.000 τούρκοι στρατιώτες κύκλωσαν τη συνοικία.
Ο Καπετάν Μητρούσης τότε εγκατέλειψε το σπίτι του ιερέα και κατέφυγε με τους 5 άνδρες του στο καμπαναριό της εκκλησίας.
 Στη μάχη που ακολούθησε πήρε μέρος ολόκληρη η τουρκική φρουρά Σερρών και 500 άτακτοι. Σκοτώθηκαν 35 Τούρκοι στρατιώτες, ένας αστυνομικός και ο διοικητής της αστυνομίας. 
Από τους πέντε Έλληνες, ο Τουρλεντές που ήταν φοιτητής της νομικής, σκοτώθηκε στο καμπαναριό της εκκλησίας, ο Μητρούσης και ο Μιχάλης Ουζούνης αυτοκτόνησαν για να μην πέσουν ζωντανοί στα χέρια των τούρκων και οι Ούρδας και Παναγιώτου πιάστηκαν, αφού πρώτα προσπάθησαν κι αυτοί να αυτοκτονήσουν.
Η ηρωική αυτή μάχη  έχει μείνει γνωστή ως  «μάχη της Ευαγγελίστριας».
Το πρωινό της 3ης Δεκεμβρίου του 1907 οι Γιοβάνης Ούρδας και Νίκος Παναγιώτου οδηγήθηκαν στην πλατεία Ατ Παζάρ που βρισκόταν πίσω από το Διοικητήριο της πόλης των Σερρών για να εκτελεστούν με απαγχονισμό.  
 Αναδείχτηκαν αντάξιοι του αρχηγού τους. Μπροστά από τις δυό κρεμάλες ζητωκραύγαζαν για την Ελλάδα και έβριζαν τους Τούρκους.
 Ο Νίκος Παναγιώτου λίγο πριν τον θάνατό του απευθύνθηκε στους Έλληνες ομογενείς που έσπευσαν να τους συμπαρασταθούν λέγοντας: 
"Έλληνες, οι προαιώνιοι εχθροί της πίστεως και της πατρίδος, μας κρεμώσι σήμερον ως μάρτυρας. Ούτε κλέπτας ούτε ατίμους. Να μας εκδικηθήτε και να κρεμάστε στην θέσι μας διακόσιους πασάδες και τριακόσιους μπέηδες. Ζήτω το Έθνος. Ζήτω η μεγάλη Ελλάς. Ζήτω η Μακεδονία".

Όλος ο ελληνικός πληθυσμός των Σερρών ήταν στο πόδι. Οι Σερραίοι μάλιστα εκείνη τη μέρα σε ένδειξη διαμαρτυρίας έκλεισαν όλα τα καταστήματα. Ερημώθηκε ή αγορά και όλη ή πόλη. Οι Τούρκοι δεν άφησαν επίσης να παρακολουθήσει  κανένας την κηδεία του Μητρούση και των δυό συντρόφων του.


=================
=================

Πηγές : Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών
            epoxi.gr